Δευτέρα, 24 Σεπτεμβρίου 2007

Σήμερα θέλω να ουρλιάξω

Σήμερα θέλω να ουρλιάξω για όλα αυτά που δεν μπορώ να φτάσω. Για όλα αυτά που βλέπω σαν τόσο σπουδαία και μου ξεγλιστρούν μέσα από τα χέρια. Για όλους αυτούς που θεωρώ τέλειους μέσα στην ανθρώπινη ελαττωματικότητά τους και δεν μπορώ να έχω δίπλα μου.


Σήμερα θέλω να ουρλιάξω για όλα αυτά που δεν προσπάθησα αρκετά. Για όλες τις μάχες που έχασα ερήμην μου, για όλες τις λέξεις που δεν τόλμησα να ξεστομίσω, για όλα τα "σ' αγαπώ" που έπρεπε να θάψω σε αναφιλητά, για όλα τα "πάντα" που αδέκαστα μοίρασα.

Σήμερα θέλω να ουρλιάξω για όλα τα μέρη που δεν επισκέφτηκα, για όλα τα ταξίδια που δεν αποφάσισα ποτέ να κάνω, για όλες τις δικαιολογίες που βρήκα ώστε να αναβάλω τη φυγή για κάπου πιο ηλιόλουστα.

Σήμερα θέλω να ουρλιάξω για όλα τα φρούτα που δεν γεύτηκα ποτέ, για όλα τα κρασιά που δεν δοκίμασα, για όλα τα τραγούδια που δεν σιγοψιθύρισα, για όλες τις θάλασσες που δεν κολύμπησα.

Σήμερα θέλω να ουρλιάξω για όλα τα όμορφα κορμιά που έχω αγγίξει και τη μυρωδιά τους δεν συγκρατώ πια, για όλα τα γλυκά πρόσωπα που έχω δει και τα ονόματά τους δεν θυμάμαι, για όλες τις όμορφες λέξεις που μου έχουν χαρίσει και τον δημιουργό τους δεν μπορώ πια να ανακαλέσω.

Σήμερα θέλω να ουρλιάξω για όσα δεν κατάφερα να είμαι, για όλα τα θέλω που δεν έγιναν μπορώ, για όλα τα όνειρα που επέτρεψα να χαθούν με την ανατολή, για όλα όσα πια φαίνονται πολύ μακρινά, άπιαστα ή έστω στα μετόπισθεν.

Σήμερα θέλω να ουρλιάξω για κάθε έρωτα με ανθρώπινους θεούς που απομυθοποίησα στο πέρασμά μου. Σήμερα θέλω να ουρλιάξω για τον ένα θεό που δεν αμφισβήτησα - φεύγοντας, δεν μου άφησε το παραμικρό για να ελπίζω.

Σήμερα θέλω να ουρλιάξω για να γίνει ετούτη η νύχτα φάρος, για να μην την πλησιάζω πια, να την ξορκίσω... πριν έρθει το ξημέρωμα και με βρει να χουζουρεύω στο διπλό μου κρεβάτι.

Δεν υπάρχουν σχόλια: