Τρίτη, 25 Σεπτεμβρίου 2007

Αποχαιρετισμός: εις απαγόρευση πένθους













Αν είναι δυο, δυο είναι
όπως τα σφιχτά σκέλη του διαβήτη είναι δυο,
το καρφωμένο σκέλος η ψυχή σου, ακίνητο μοιάζει,
κι όμως κινείται, αν κινηθεί το άλλο.

Αν και στέκεται στο κέντρο,
όταν μακριά γυρνά το άλλο,
γέρνει και το παρακολουθεί
κι ορθώνεται στητό, καθώς εκείνο επιστρέφει.

Έτσι θα είσαι εσύ για μένα, που
σαν το άλλο σκέλος λοξά να τρέχω πρέπει
- η σταθερότης σου τον κύκλο ολοκληρώνει,
κι εκεί που άρχισα τελειώνω.

Δεν υπάρχουν σχόλια: