Δευτέρα, 24 Σεπτεμβρίου 2007

Πλάνα περαστικά: οι φίλοι

Για τους φίλους που τόσο αγαπώ, για τους ανθρώπους που τόσο συχνά ξεχνώ, για σας κοριτσάκια μου ειδικά που πολύ μου λείπετε αυτό τον καιρό, ένα ευχαριστώ.


Για όσα ζήσαμε... Για την συμπαράσταση και την ανοχή σας, για την υποστήριξη με όποιο τρόπο γνωρίζατε και μπορούσατε. Περάσαμε ένα καλοκαίρι ιδιαίτερο, με κουβέντες, πολλές κουβέντες. Ιστορίες της καθεμιάς βγαλμένες από την ψυχή πότιζαν τα απογεύματα κάθε αυγουστιάτικου σαββατοκύριακου. Θάλασσα, ήλιος, καυτή άμμος, παιχνίδια, φωτογραφίες, αντηλιακά με δείκτη προστασίας 60, κι όμως ηλιοκαμένα κορμιά.

Κοριτσάκια μου, ξεγυμνωθήκαμε φέτος. Όχι ότι μας είχε δοθεί ξανά η ευκαιρία. Μόλις φέτος γνωριστήκαμε. Κι ας σας έχω χάσει, κι ας μην τηλεφωνιόμαστε, κι ας μην βλεπόμαστε να ανοίγουν τα πρόσωπά μας.

Κοριτσάκια μου, περαστική ήμουν απ' το πλάνο της ζωής σας. Όμως αυτό το κάδρο έχει χαραχτεί στη μνήμη μου. Όσο ήταν, όσο κράτησε, άξιζε.

Να είστε πολύ καλά, όπου κι αν είστε, ότι κι αν κάνετε.
Να θυμάστε να ερωτεύεστε περισσότερο και να φιλοσοφείτε λιγότερο.
Να θυμάστε να μοιράζεστε, να ζητάτε και να ελπίζετε.
Να θυμάστε να ονειρεύεστε, να ανοίγεστε και να χαμογελάτε.

Κι αν σας πίκρανα πότε πότε, λυπάμαι.
Κι αν σας κούρασα, ζητώ συγγνώμη.
Μαθαίνω ακόμη... μαθητευόμενη στη φιλία και την ίδια τη ζωή.

Για σας κοριτσάκια μου, όλη μου την έννοια για τον δύσκολο χειμώνα που έρχεται.
Θα είμαι εδώ, όποτε και για όσο με ζητάτε.

Δεν υπάρχουν σχόλια: