Σάββατο, 29 Σεπτεμβρίου 2007

Ο αόρατος εραστής μου

Ώρα 8 κι εγώ επιστρέφω από μια εθνική όπως πάντα μποτιλιαρισμένη. Ακινητοποιημένη όπως είμαι, αλλάζω σταθμούς νευρικά, από συνήθεια. Ήχοι γνώριμοι, άλλοι μπιτάτοι, άλλοι πιο νωχελικοί.

Κι εκεί που είμαι σχεδόν υπνωτισμένη από το συνεχές γκάζι φρένο και τα κόκκινα φωτάκια που αναβοσβήνουν γύρω μου, μια αγαπημένη μελωδία…

I had to escape,
the city was sticky and cruel
Maybe I should have called you first
But I was dying to get to you
I was dreaming while I drove
The long straight road ahead…


Και μάλιστα στην αγαπημένη εκτέλεση της Cindy Lauper...

I drove all night to get to you.
Is that all right?
I drove all night, crept in your room,
woke you from your sleep to make love to you.
Is that all right?
I drove all night.

Το τραγούδι τελειώνει κι επανέρχομαι στην πραγματικότητα.
Και συνεχίζω να οδηγώ προς την ίδια κατεύθυνση, όπου με περιμένει για μια ακόμη βραδιά ο αόρατος εραστής μου.

Δεν υπάρχουν σχόλια: