Σάββατο, 13 Οκτωβρίου 2007

Γερόλυκε της ζωής

Γερόλυκε της ζωής, εσύ ξεχασμένε πενηντάρη με την γκριζαρισμένη κοτσίδα, εσύ αιώνιε έφηβε και κουρασμένε αναζητητή, εσύ που είσαι πάντα μόνος και πιο πολύ όταν είσαι με παρέα, εσύ καπετάνιε σε φουρτούνες, εσύ καπετάνιε και σε λιμάνια, εσύ απογοητευμένε εραστή της ζωής και ειδωλολάτρη του κόσμου μας, εσύ λάτρη των ανθρώπων και γητευτή της πίκρας, εσύ που οι πορείες μας είναι παράλληλες κι ας απέχουν μερικές δεκαετίες… εσύ μου φανέρωσες την πιο μοναχική αλήθεια.

"Κι αν το φεγγάρι εκεί ψηλά στέκεται αγέρωχα ολόγιομο, ξεγυμνωμένο σε θέα κοινή, κι αν το κοιτούν τόσοι και τόσοι ανθρώποι, αυτό και πάλι μόνο μένει. Πότε πότε κρύβεται για να ανασάνει και να φανερωθεί ξανά, μα πάντα μόνο κάνει τον κύκλο του. Κι ας φέρνει άμπωτη και παλίρροια, κι ας σεληνιάζει τους παρατηρητές στα χαμηλά. Πάντα μόνο στέκεται και πάντα ψηλά και πάντα μακριά. Σαν κι εμένα."

Μια μοναχική αλήθεια που δεν ήθελα να ακούσω, σε μια μοναχική στιγμή που δεν ήθελα να ζήσω. Σε αρνήθηκα, μα λυπάμαι που μέσα απ’ τις σελίδες μου σε επιβεβαιώνω.

Γερόλυκε της ζωής, άνοιγέ μου τα μάτια, γιατί έχεις δει πολλά. Κι εγώ θα βρίσκω τον τρόπο να σε διαψεύδω.

Γερόλυκε της ζωής, το κρασί δεν το χρειάζεσαι, όπως τους ακούω να λένε, για να ξεχνάς να ζεις, αλλά για να μην ξεχνάς να θυμάσαι.

Γερόλυκε της ζωής, σε κάθε στάση μας ένα καπηλειό.

Όπου κι αν είσαι, πιάσε ένα τραγουδάκι για μένα, ένα παιδικό, το «φεγγαράκι» ίσως… κι εγώ θα αναστενάξω όπου και να 'μαι. Και θα πιω κι ένα ποτηράκι στην υγειά μας.

Εβίβα!

5 σχόλια:

Pike είπε...

Ομορφες σκέψεις...ειδικά για κάποιους που πλησιάζουν την ηλικιακή ομάδα στην οποία αναφέρεσαι :-)
Μια δυό παρατηρήσεις μόνο:
- οι λύκοι είναι μοναχικοί...οι άνθρωποι-λύκοι, όμως, ή οι λύκοι-της-πόλης (όπως αποκαλούσα κάποτε τον εαυτό μου) ΔΕΝ είναι μοναχικοί...απλά , κάποιες φορές, είναι μόνοι
- μια χαρά είναι το καλό κρασάκι, όμως οι "γερόλυκοι" προτιμούν το ΚΑΛΟ ουϊσκάκι :-)

Pike είπε...

Α! και κάτι άλλο...οι λύκοι έχουν καλή μνήμη...απλά το οιόπνευμα απαλύνει λίγο τις σκληρές τους αναμνήσεις (για τη χρησιμότητα του οινοπνεύματος δες εδώ http://topeiratiko.blogspot.com/2007/09/2.html

karpouzi είπε...

Αγαπητέ pike, εύστοχα τα σχόλιά σου και δεκτά. Μάλλον έχεις εμπειρίες από γερόλυκους... Δεν περίμενα κάποιος να δει τόσο καθαρά τη φιγούρα που περιγράφω. Όσο για το καλό ουισκάκι, ο δικός μου γερόλυκος λέει ότι είναι σε φάση "αποτοξίνωσης" και ότι προσωρινά συμβιβάζεται και με κρασάκι. Λες οι σκληρές του αναμνήσεις να μην χρειάζονται πια σκληρά ποτά για να γίνουν πιο απαλές; Ή μήπως επιτέλους συνθηκολόγησε με την ψυχή του;

Oh fuck it! είπε...

Το διάβασα 2 φορές για να είμαι σίγουρη. Don't get me wrong αλλά...

1.Οι γερόλυκοι δεν συνθηκολογούν ποτέ,έχουν ταλέντο όμως στο να συμπαρασύρουν κι άλλους στην καθοδική τους πορεία προς τον τάφο..αυτό πάρτο μεταφορικά.
2. Απόσυρση στους γερόλυκους τώρα, κυκλοφορούν τα νέα υβριδικά 20και κάτι, με μοναδικές επιδόσεις, επιταχύνσεις,γκάζια, φρένα κι άλλα κομφόρ.
3.Κι εγώ ψηφίζω ουίσκι όπως ο προλαλήσας pike.Και μην πίνεις στην υγειά του, στη δική σου πιες.

karpouzi είπε...

Monsteraki,

Μαζί σου... για την ανατρεπτικότητα που "βγάζεις" σε κάθε τι που γράφεις ή διαβάζεις.