Τετάρτη, 31 Οκτωβρίου 2007

Για τις παλιές αγάπες...





















Για όσα μου θυμίζεις, σ' ευχαριστώ.
Για όσα σε ευχαρίστησα, σ' ευχαριστώ ξανά.
Για όσα πόνεσαν, δεν θυμάμαι.
Για όσα λάτρεψα, δεν αναπολώ.
Για όσα έζησα, αναπνέω.
Για όσα έγινα, χαμογελώ.
Για όσα ήσουν, θα είσαι.
Για όσα θα 'ρθουν, δεν ξέρω.
Για όσα δεν ξέρω, δεν φοβάμαι.
Για όσα φοβάμαι, ελπίζω.
Για όσα ελπίζω, ανυπομονώ.
Για όσα ανυπομονώ, ονειρεύομαι.
Για όσα ονειρεύμαι, υπάρχω.
Για όσο υπάρχω, σ' ευχαριστώ.

(...στιγμές αδυναμίας)

8 σχόλια:

Pike είπε...

Χμ!! τα ξέρω τα σημάδια...είσαι σε blue mood.
Αφιερώνω εξαιρετικά και συνιστώ θερμότατα(μάλλον το έχεις δει, αλλά ξαναδές το κλιπ και διάβασε τους στίχους το παρακάτω με τον κατάλληλο τίτλο "Little Girl Blue"
http://topeiratiko.blogspot.com/2007/10/4-37-janis-joplin.html

.."I know just how you feel"

Δεν είναι ωραίο να υπάρχουν και τέτοιες στιγμές; Πως αλλιώς να νοιώσεις ότι ΖΕΙΣ αν δεν πε΄φτεις και σηκώνεσαι...
Οπως λέει και ο αγαπημένος John Lee Hooker "whisky and women have ruined my life...but it's alright"!
Αλλωστε, ο ίδιος λέει το φοβερό "one bourbon, one scotch and one beer" :-)

Αύριο, όλα θα είναι καλύτερα.

karpouzi είπε...

Αυτή τη φορά δεν έπεσες μέσα...
Είμαι συγκινημένη, γιατί κάποιος από πολύ παλιά, ψάχνοντας τα πράγματά του, θέλησε να μοιραστεί αναμνήσεις που, τώρα πια, δεν είναι παρά ευχάριστες...
Ίσως πάλι και να έπεσες μέσα... Γιατί οι πιο φρέσκιες γεννούν ακόμη ερωτηματικά.
Little Girl Blue, but it's alright!

Pike είπε...

Πάντως, η πρόγνωση για blue mood - ανεξάρτητα της αιτίας - ήταν σωστή :-)

Pike είπε...

δεν ξέρω πως μου ήρθε τώρα αυτό - ή μήπως ΞΕΡΩ; -
ποτέ μην αφήνεις κάτι στη μέση...εντάξει, ο καθένας/η καθεμία πρέπει να ξέρει τα όρια του/της, όμως καλό θα ήταν να τα διευρύνει κιόλας (ίσως άσχετο ποστ - φταίει μάλλον η νύχτα)
Καλή σας νύχτα λοιπόν

karpouzi είπε...

Δεν ξέρω πώς σου ήρθε αυτό, αλλά κι εμένα δεν με ευχαριστεί όταν κάτι μένει μεταίωρο.
Όσο για τα όρια... τα όρια του εαυτού μας υπάρχουν για να τα ξεπερνάμε, τα όρια της ανοχής μας όμως καλό είναι να μην τα πλησιάζουμε.
Παρεπιπτόντως, αν είναι να το "γυρίσουμε" στον πληθυντικό, έχω χάσει επεισόδια...

Pike είπε...

Ο πληθυντικός ήταν για πλάκα (ή μεγαλοπρέπειας αν θέλεις :-)

Αυτό με τα όρια ανοχής δεν το πολυκατάλαβα :-)

karpouzi είπε...

Άσχετη σκέψη, με κοινό παρανομαστή τη λέξη "όρια"...

Pike είπε...

ΙΔΕΑ!!!...δες σε λίγο ένα (πασίγνωστο μεν, πολυαγαπημένο δε) τραγούδι του Dylan στο πειρατικό...θα εκτιμούσα πολύ τη γνώμη σου