Τρίτη, 30 Οκτωβρίου 2007

Μια κούπα, μα ποιά κούπα

















Με τη σειρά μου κι εγώ, ακολουθώντας την τάση της blogόσφαιρας «δείξε μου την κούπα σου να σου πω ποιός είσαι» και έπειτα από πρόσκληση της γλυκιάς Μενεξεδιάς, παραθέτω τα παρακάτω.

Ανοίγοντας το ντουλάπι της κουζίνας μου, πρώτη πρώτη συναντάς τη χαρούμενη κούπα με τη Daisy Duck. Η cartoonίστικη αυτή έκδοση, συνοδεύει όλους τους πρωινούς καφέδες των ηλιόλουστων σαββατοκύριακων. Είναι τεράστια και πολύ αγαπημένη γιατί η φιγούρα αυτή μου θυμίζει το απόλυτο θηλυκό άλλων εποχών (τσαχπίνα και νοικοκυρά, κάτι σαν την Μάρθα Καραγιάννη των ελληνικών ταινιών), αλλά και γιατί παραδόξως έχει αντέξει τρεις μετακομίσεις!

Τις άλλες μέρες, τις βροχερές, προτιμώ την μαύρη κούπα, ενθύμιο από το Phantom of the Opera που παρακολούθησα στο Her Majesty’s Theatre στο Λονδίνο, όνειρο ζωής για μένα. Η κουπίτσα που βλέπετε είναι μαύρη, αλλά όταν τη γεμίσεις με αχνιστό καφέ ή τσαγάκι, εμφανίζεται «μαγικά» η άσπρη μάσκα του Phantom. Για τη φωτογραφία αυτή όπως καταλαβαίνετε, χρειάστηκαν ειδικά εφέ (βραστήρας με νεράκι, κλπ.)!

Το κλασικό στυλάτο ποτήρι του κρασιού, συχνά γεμίζει με Μοσχοφίλερο και συνοδεύει τις νυχτερινές μου περιπλανήσεις στην ενδότερη καρπουζοχώρα μου. Μια γουλίτσα κρασάκι, λίγες γραμμές ακόμη στο συνοθύλευμα σκέψεων που συγκεντρώνει η σελίδα αυτή. Με ένα ποτηράκι, συνήθως έχω τελειώσει και το post (… δεν είμαι και το πιο γερό ποτήρι)! Δεν είναι εξάδα, είναι εικοσάδα, τα αγοράζω από το ΙΚΕΑ γιατί μιας και πάσχω κι εγώ από την πάθηση "πλένω ποτήρι = σπάω ποτήρι" χρειάζομαι 2-3 μέχρι να τελειώσω κάθε μπουκάλι. Φτηνό αλλά πρακτικό και από εμφάνιση «γράφει».

Τέλος, για τις μέρες με νταλκάδες και σεκλέτια κρατάω αυτό το φλυτζανάκι του καφέ. Σ’ αυτό έπινε τον ελληνικό του ο πατέρας μου. Είναι εξάδα και την έχω κλέψει από το πατρικό, αλλά τα υπόλοιπα πέντε είναι αχρησιμοποίητα. Αυτό το ένα, με το ράγισμα στο πιατελάκι και το ξεφλούδισμα στο χερουλάκι, είναι που μου κρατάει συντροφιά στις δύσκολες ώρες και στις μελαγχολικές σκέψεις. Σαν να έχω εκείνον κοντά μου.

Κι επειδή πολλά είπα και μελό κατέληξα πάλι, προσκαλώ με τη σειρά μου στο παιχνίδι αυτό, το ανατρεπτικό Monsteraki, τον μερακλή Pike και την ευαίσθητη Οφηλία
Η σκυτάλη σ’ εσάς!

7 σχόλια:

Μενεξεδιά είπε...

Το κολωνάτο το αναγνώρισα με την πρώτη (χεχεχεχε).
Τι όμορφη κούπα αυτή από το Φάντασμα της Όπερας;

Σε ευχαριστώ για την άμεση ανταπόκριση Καρπουζένια μου.

Ζηλεύω γιατί το μόνο που είδα εγώ στο Λονδίνο ήταν το Twister και τις Επικίνδυνες Αποστολές (το 1). Και δεν έχω και κούπα για τις στενάχωρες μέρες, μόνο ζακετίτσα :)

Καλό βράδυ να έχεις και όμορφα όνειρα

karpouzi είπε...

Ομοίως ομοίω.... Lol!

Εγώ σ' ευχαριστώ για την πρόσκληση. Το Λονδίνο ήταν πράγματι μια αποκάλυψη για μένα... Όσο για τις στενάχωρες μέρες, κουπίτσα μπορεί να μην έχεις, αλλά οι μεγάλες αγκαλιές από τον κόσμο που σ' αγαπάει ζεσταίνουν καλύτερα.

Καληνύχτα γλυκιά Μενεξεδιά

Pike είπε...

Δεν ξέρω σε ποιόν/α ανήκει η πατρότητα/μητρότητα της ιδεάς, είναι όμως ΚΑΛΗ! (μου άρεσαν ιδιαίτερα "Νταίζη" και "Φάντασμα της Οπερας").
Εγώ θα αρκεστώ σε μία φτωχή περιγραφή, μια που είναι ΠΟΛΛΗ δουλειά να φωτογραφίσω, να περασω στο π/σ κλπ.

Αρχίζοντας από το πρωί και προχωρώντας προς το άλλο πρωί(λολ)
1. Η "συνηθισμένη" κούπα καφέ..παλιά και αγαπημένη, με Snoopy (δεν θέλω σχόλια)να είναι ξαπλωμένος στη σκεπή του σκυλόσπιτου, με νυσταγμένο ύφος. Στην κούπα αναγράφεται "I think I'm allergic to morning".
Για πρωινά, όπου ο καφές θα διαρκέσει πολύ, μία ΜΕΓΑΛΗ κούπα ritzenhoff με ένα φοβερό κύριο με γυαλιά της Iris Kuhlmann.
2. για κρασί, παρόμοιο ποτήρι με το δικό σου που ομορφαίνει πολύ όταν γεμίζει με αηγιωργήτικο ή ξυνόμαυρο,αλλά ΚΥΡΙΩΣ με αυτό που φτιάχνει και εμφιαλώνει ο φίλος μου ο Αντώνης
3. ΠΟΙΚΙΛΙΑ χαμηλών ποτηριών ουίσκυ..μου αρέχουν συνήθως τα διαφημιστικά με μάρκες επάνω τους και δεν είμαι καθόλου "ρατσιστής" ώστε να πίνω το malt μου σε ένα από τα κρυστάλλινα. Συνήθως χρησιμοποιώ ένα απλό, χωρίς σκαλίσματα χαμηλό ουισκοπότηρο :-)

karpouzi είπε...

΄Αντρας μερακλής που ξεκινά τη μέρα του με Snoopy - I 'm allergic to mornings (εύστοχο) και την τελειώνει με malt...
Πολύπλευρη προσωπικότητα, επαναλαμβάνομαι, αλλά πολύπλευρη προσωπικότητα... Με εκπλήσσεις, καπετάνιε. Ευχάριστα, όπως πάντα! (άσχετο... κριαράκι;)

Pike είπε...

Αυτό το "μερακλής" θα μου κολλήσει τελικά λολολ.
"πολύπλευρη προσωπικότητα"..χμ..ευχαριστώ (μάλλον θετικό ακούγεται λολ)..εγώ είμαι πολύ πιο σκληρός με τον εαυτό μου.

(απάντηση στην "άσχετη" ερώτηση: ΚΑΡΚΙΝΟΣ λολ)

karpouzi είπε...

Εγώ πάντως, για καλό το λέω...
Σ' ευχαριστώ που είσαι εδώ κι απόψε.

Pike είπε...

MY pleasure!
ανιχνεύοντας τις πορείες των ανθρώπων :-)