Δευτέρα, 5 Νοεμβρίου 2007

Το κορμί μου





















Το κορμί μου ερημώνει…
Πού είσαι εραστή, να το ξυπνήσεις με ανάσες;
Πού είσαι άγνωστε, να το λικνίσεις με ορμή;
Πού είσαι αγαπημένε, να το λυτρώσεις με φωτιά;

Το κορμί μου αρρωσταίνει…
Πού είσαι ζωή μου, να το γιατρέψεις με αγκαλιές;
Που είσαι αστέρι μου, να το κεράσεις με φιλιά;
Πού είσαι καρδιά μου, να το φιλέψεις με ευωδιές;

Το κορμί μου πεθαίνει…
Έρωτα, έλα σε μένα κι ανέβασε τον πυρετό.
Πόνε, έλα σε μένα και θύμισε το πάθος.
Μέθη, έλα σε μένα και δείξε μου τη νύχτα.

Το κορμί μου στεγνώνει…
Πλάνη, έλα σε μένα και ρούφηξε τη θλίψη.
Ψέμα, έλα σε μένα κι αγκάλιασε την όψη.
Δάκρυ, έλα σε μένα και βγάλε την ψυχή.

Το κορμί μου περιμένει…
Εσένα, δώσε μου το χρόνο και κλείδωσε τη λήθη.
Εσένα, δείξε μου το δρόμο κι ανάγκασε τα λάθη.
Εσένα, πάρε με στη δίνη και δώσε μου ζωή.

Το κορμί μου σταυρώνεται…
Δεν έχω λόγια άλλα να πω.

12 σχόλια:

Adonios είπε...

Μα τι όμορφα που γράφεις!!!
Αυτές οι καταστάσεις του κορμιού συνταράσσουν, αφού και το πνεύμα, απλά ακολουθεί την ίδια διαδρομή...
Σαν τις φάσεις της σελήνης, απο την μια στην άλλη σαν ένας κύκλος.
Μα... θα ξημερώσει πάλι και η σελήνη θα δώσει αλλού τη θέση της, στον ήλιο... και ίσως εκεί το κορμί να βρει αυτό που του στέρησε η νύχτα.

Το νέο κορμί που θα γυρέψει το δικό σου, θα είναι ικανό να ανθίσει ξανά το κορμί το πονεμένο.

Υπομονή μέχρι το ξημέρωμα...
Καλή σου μέρα λοιπόν!

Pike είπε...

Φθινοπωρινή βαρυθυμιά μου μυρίζει :-)

Σχεδόν πάντα, αυτά που γράφεις (ίσως όχι η φόρμα, αλλά ο πυρήνας τους) μου φέρνουν στο μυαλό πολλά.
Να, τώρα, τι ανέσυρες από τη μνήμη μου (σχετικό ή άσχετο, αυτό μου θύμισαν όσα γράφεις)

"Γιατί δε με παίρνεις
στην αγκαλιά σου
να με βγάλεις από τούτο
τον έρημο τόπο;"
(Conrad, "Victory")

Vassia είπε...

"΄Το κορμί μας - σημαδεμένο από ληστρικές επιδρομές και ανοχύρωτες αντιστάσεις".

Καρπούζι :-)

ΨουΞ είπε...

ωραία σχόλια
pike Πλήρες.

οικοδέσποινα καρπουζι
για το ποστ θα στείλω σχόλιο άλλη μέρα. Τα Περί Κορμιού θέλουν συγκέντρωση.

περί παιχνιδιού όμως....
μπήκα κατά το ήμισυ -(μπες να δεις)

υγ.εσύ που είσαι από την αρχή στο παιχνίδι μήπως μπορείς να κάνεις ....τις "κουμπουριές" στα σχόλια να σβήσουν;
Δεν μπορώ να συγκεντρωθώ στις επιλογές των καλεσμένων.Και τους λόγους που θα ήθελαν να έχουν εκείνοι το biog που προτείνουν

ετσι και αλλοιώς σ΄ευχαριστώ για την πρόσκληση και τα "καλά σου λόγια".
τα λέμε

karpouzi είπε...

@adonios
Αγαπημένε,συμπληρώνεις τις σκέψεις μου κι ανοίγεις πόρτα στην ελπίδα. Σ' ευχαριστώ.

@pike
Oh captain, my captain...
Σε τέσσερις στίχους όλα τα λόγια μου συνοψίζονται!

@vassia
Οξύμωρο; Νομίζω ότι με καταλαβαίνεις. Σε ευχαριστώ που είσαι ακόμη εδώ.

@Ψουξ
Δυστυχώς δεν έχω πρόσβαση στις "κουμπουριές"... αν και καταλαβαίνω γιατί σε αποπροσανατολίζουν! Ωραίες οι επιλογές σου. Χαίρομαι ειλικρινά που "πήρες τη σκυτάλη"...

Oh fuck it! είπε...

Αυτή τη φορά η ανατροπή είναι όλη δική σου και είναι υπέροχη. Μπράβο!

karpouzi είπε...

@oh fuck it
Monsteraki,
Μαθαίνω απ΄τους καλύτερους...
Σ' ευχαριστώ.

Pike είπε...

Anybody there? check your email inbox

Roadartist είπε...

....συμπάσχω... :(((
Αχ αυτό το φθινόπωρο άργησα αλλά μας αποτελείωσε.. φαίνεται..

karpouzi είπε...

@roadartist
Αχ! Περιμένω να ξημερώσει καλοκαίρι.
Καλωσήρθες...

ΨουΞ είπε...

ηρθε η μέρα για το σχόλιο του ποστ.

Ηταν τόσο καλό που το χάιδεψα(αδέξια)
και το έκανα ποστ.

καλημέρα κουκουτσένια

karpouzi είπε...

Αγαπητέ Ψουξ,

Ενδιαφέρουσα προσέγγιση...
Σ' ευχαριστώ.