Κυριακή, 4 Νοεμβρίου 2007

Ένα γράμμα που δεν διαβάστηκε ποτέ...


Δεν μπορώ να πιστέψω ότι ήρθε αυτή ώρα... να σε δω νυφούλα, εννοώ.

Τελευταία σκέφτομαι όλα αυτά τα βήματα που έχουμε κάνει στην πορεία μας και οι δύο, τις στιγμές που έχουμε «χάσει» από τη ζωή η μια της άλλης, τις κουβέντες που θα 'θελα να είχαμε πει και δεν ειπώθηκαν ποτέ, και απορώ γιατί... Γιατί δεν μου δόθηκε η ευκαιρία να σου θυμίζω ότι δεν έχουμε αλλάξει; Ότι είμαστε οι ίδιοι άνθρωποι που ήμαστε και τότε, απλά μετά από τόσα χρόνια με πολύ περισσότερο «υλικό» για συζήτηση...

Μετά, σκέφτομαι όλες τις μεγάλες κουβέντες που είχαμε πει σαν παιδιά, όλες τις τρέλες που κάναμε μαζί (και ήταν αρκετές, κι ας μην τις θυμόμαστε πια), όλες τις συζητήσεις, τα ξενύχτα, τις μικρές και μεγάλες ζαβολιές, τους παράφορους έρωτες, τους ευφυείς τσακωμούς, τα αχτύπητα «καρφιά» μας...
Πόσο διαφορετικές είμαστε... Πόσο ίδιες... Πόσο καλά έχουμε περάσει!

Τι κι αν μερικές φορές τα πράγματα δεν ήταν «ανθισμένα» μεταξύ μας; Κάθε φορά που σε σκέφτομαι, και σε σκέφτομαι συχνά, κάθε φορά που αναφέρομαι σε σένα, και αναφέρομαι συχνά, λέω... «η κολλητή μου». Έχουν περάσει τόσα χρόνια κι ακόμη δεν μπορώ να το ξεπεράσω αυτό.

Κι αν δεν μπορώ τώρα πια να σε βλέπω τόσο συχνά, ή δεν μπορούμε να κάνουμε ό,τι παλιά, ή δεν μπορούμε να είμαστε όπως παλιά, κι αν δεν νιώθεις την άνεση που είχες τότε μαζί μου, κι αν τα αστεία μας είναι πιο «μεγαλίστικα», θέλω να ξέρεις πως για μένα θα είσαι πάντα η «Χάκι» μου και πως η «Στρία» μέσα μου δεν θα πεθάνει ποτέ.

Θέλω να είμαι δίπλα σου σε κάθε αρχή, σε κάθε σκέψη, σε κάθε πρόβλημα, σε κάθε τί εύκολο ή δύσκολο. Για ό,τι χρειαστείς και όσο με χρειάζεσαι, αν το θες ή... ακόμη και με το ζόρι, εγώ θα είμαι εκεί.

Μου λείπεις και θέλω να το ξέρεις.

Και σ’ αγαπώ πολύ...

Κι ακόμη δεν μπορώ να πιστέψω ότι ήρθε αυτή ώρα... να σε δω νυφούλα, εννοώ.

Αλλά μ’ αρέσει!


Η Στρία σου

9 σχόλια:

Adonios είπε...

Η ώρα η καλή για την καλή σου φίλη!
Φαίνεται καθαρά ότι αυτά που γράφεις βγαίνουν απο μέσα σου και τα εννοείς!
Νομίζω ότι είναι πολύ τυχερή που σε έχει φίλη της!

>Lina είπε...

=)))

πόσο γλυκές είναι οι γυναικείες φιλίες.... φαντάσου πώς θα νιώσεις αν κάνει και μωράκι =)

Μενεξεδιά είπε...

Θυμάμαι... λέγαν απ την παρέα θα φορέσω κουλούρα πρώτη. Πόσο διαψεύστηκαν. Η τελευταία στην σειρά, και κολλητή μου επίσης, παντρεύτηκε πρώτη. Πόσο ξαφνικό μου ήρθε, πόσο έκλαψα και πόσο σκέφτηκα για όλα αυτά που λέγαμε πιο μικρές... Και όταν ήρθε η ώρα και για το πρώτο γεννητούρι... εκεί νομίζω τα είδα όλα. Όλα αλλάζουν, όλα! Καλησπέρα Καρπουζένια μου

Vassia είπε...

Γυναίκες φίλες- από τα δυσκολότερα "είδη" φίλίας.

Αν όμως ευδοκιμήσει - είναι τα πάντα. Έχω δύο ΑΛΗΘΙΝΕΣ και δοκιμασμένες φίλες, που τις είδα νυφούλες και τις δύο( τη μία και μαμά)
:-)
Καρπούζι να χαίρεσαι κι εσύ τη φίλη σου κι εκείνη να είναι ευτυχισμένη.
:-)

karpouzi είπε...

@adonios
Αγαπημένε μου, σε ευχαριστώ που με επισκέπτεσαι. Αχ! Μακάρι να είχα τρόπο να την κάνω να καταλάβει πόσο σημαντική είναι για μένα. Ίσως μια μέρα, ίσως...

@>lina
Είναι γλυκές και μαγικές! Καμμιά φορά όμως αφήνουν πίκρα και παράπονο. Μα τα δύσκολα ξεχνιούνται και μένουν μόνο ζαχαρωμένες αναμνήσεις. Λες να γίνω σύντομα και "θεία";
Καλωσήρθες.

@μενεξεδιά
Γλυκιά Μενεξεδιά,
Όλα αλλάζουν. Κρατάω αυτό... Όλα αλλάζουν και είναι για καλό. Όλα αλλάζουν, και με αγχώνει πότε πότε. Όλα αλλάζουν και ανυπομονώ... να δω τη συνέχεια του έργου που λέγεται ζωή.

@vassia
Βάσια μου, όσο ποθώ το "αληθινό" άλλο τόσο το φοβάμαι. Είμαι σίγουρη πως εκεί που είναι, θα είναι πολύ ευτυχισμένη. Σ' ευχαριστώ που είσαι και σήμερα εδώ.

raslowbap είπε...

Από τον τίτλο καταλαβαίνω πως δεν το έδωσες το γράμμα. Εάν είναι έτσι πιστεύω πως είναι καλύτερα να το δώσεις στην φίλη σου. Αν δεν το δώσεις ξέρεις τι θα γίνει και θα μείνεις με την απορία με το τι θα γινόταν εάν το έδινες. Που ξέρεις μπορεί να ξαναγίνεται η Χακίστρια.

karpouzi είπε...

@raslowbap
Σε ευχαριστώ για την παρατηρητικότητά σου.
Το γράμμα δόθηκε, αλλα δεν διαβάστηκε ποτέ. Παρέπεσε μαζί με πολλά "φακελάκια γάμου" και "ευχετήριες κάρτες". Τουλάχιστον έτσι θέλω να πιστεύω από την απουσία οποιασδήποτε αντίδρασης... Γιατί αν διαβάστηκε και αγνοήθηκε, μήπως κακώς και γράφτηκε;

raslowbap είπε...

Λυπάμαι. Αυτή η έλλειψη αντίδρασης είναι καμιά φορά χειρότερη και από την ίδια την απόρριψη, και σε μένα τώρα τελευταία έγινε κάτι το αντίστοιχο όπου η έλλειψη αντίδρασης ήταν πραγματικά σκέτη πίκρα. Δεν νομίζω να γράφτηκε για κακό, όλα έχουν το σκοπό τους πιστεύω.

karpouzi είπε...

@raslowbap
Πόσο δίκιο έχεις... Περιμένω τον χρόνο να μου δείξει τον λόγο.