Δευτέρα, 19 Νοεμβρίου 2007

Αντικατοπτρισμοί

Γυναίκα, σαν διάβολος που φόρεσε τακούνια.
Αγαπά, σαν αμαζόνα που ορίζει το κορμί της.

Πλανεύτρα, σαν τη Σαλώμη που χορεύει με μαντήλια.
Μαγεύει, σαν τις τσιγγάνες που λένε τα χαρτιά.

Σκληρή, σαν την πέτρα που ακονίζει το μαχαίρι.
Μιλάει, με λόγια κοφτερά σαν τη λεπίδα του μυαλού της.

Ελεύθερη, σαν θάλασσα που κυματίζει τα καράβια.
Κατακτά, σαν βλέμμα που αιχμαλωτίζει το είδωλό του.

Αγύρτισσα, σαν τον χρόνο που χωρίζει τους ανθρώπους.
Πληγώνει, σαν αγκάθι όσους πλησιάζει στη ζωή της.

Ακούραστη, σαν νέος που δεν χόρτασε το δρόμο.
Αλλάζει, σαν πεταλούδα που γεννήθηκε από κάμπια.

Χαμένη, σαν το αψέντι που σκοτώνει δίχως ίχνη.
Πίνει, σαν τη γη όταν ρουφάει τη βροχή.

Εύθραυστη, σαν τα κρυστάλλινα ποτήρια του κρασιού της.
Σπάει, σαν τον καθρέφτη που φέρνει γρουσουζιά.

Μόνη, σαν τον σαμάνο όταν μιλάει με το θεό του.
Κλαίει, σαν το μωρό που του στερήθηκε η μάνα.

Άδεια, σαν το φεγγάρι όταν περάσει η πανσέληνος.
Κοιμάται, στην ηρεμία του παιδιού που δεν θυμάται τύψεις.

7 σχόλια:

Adonios είπε...

Ότι κι αν μπόρεσες να δεις για εκείνη, είναι πάντα λίγο και μισό...
αφού όλα τα μπορεί κι όλα τα αντέχει!
Καλή σου μέρα.

Pike είπε...

Τώρα εγώ φταίω που θυμήθηκα, πάλι, τι έγραφε ένας "φίλος" μου σχετικά με τις γυναίκες;

"Αραγε απογοήτευσα τις εύθραυστες τουλίπες;
σκέφτομαι το παρελθόν μου το κομματιασμένο
θυμάμαι τις γυναίκες που γνώρισα..
...
με θεωρούσαν μια ακόμα
στάση στην πορεία τους:
μπορεί να ήμουν
μπορεί και να μην ήμουν...
...
άραγε απογοήτευσα αυτές τις εύθραυστες τουλίπες;
δεν μπορώ να πω για καμια απ'αυτές τις γυναίκες ότι
θα προτιμούσα να μην την είχα γνωρίσει
ό,τι κι αν λένε εκείνες για μένα
τώρα
καθώς σφηνώνονται
στη ζωή των καινούργιων τους εραστών"

(Ch. Bukowski -από το "Η λάμψη της αστραπής πίσω από το βουνό" )

(

karpouzi είπε...

@adonios
Αγαπημένε, έτσι είναι οι αντικατοπτρισμοί... Ποτέ δεν βλέπεις την εικόνα και το είδωλό της ταυτόχρονα, χωρίς να διαστρεβλώσεις την αλήθεια με την παρουσία σου.

@pike
Καπετάνιε μου, οι φίλοι σου και δικοί μου φίλοι. Για τις εύθραυστες τουλίπες, don't think twice. Cause it's alright!

raslowbap είπε...

Με δυσκόλεψε αρχικά λίγο ο τίτλος γιατί είχα στο νου μου ένα ομότιτλο που είχα διαβάσει κάποτε. Έπειτα το επεξεργάστηκα λίγο... και κατέληξα στο συμπέρασμα ότι ήταν απίστευτα καλή η επιλογή του τίτλου. Πολύ ωραίο μπράβο. Καληνύχτα.

karpouzi είπε...

@raslowbap
Σ' ευχαριστώ.
Άλλωστε στις διαδρομές προς τη παράνοια όλοι οι "τίτλοι" επιτρέπονται. Ξέρεις εσύ...

Oh fuck it! είπε...

Τρία διαφορετικά σχόλια μου ήρθαν στο μυαλό όταν τέλειωσα την ανάγνωση.

Πολύ ωραίο, ήταν το πρώτο.

Ερεθίζεται, σαν ταύρος μπροστά στο κόκκινο πανί - ήταν το δεύτερο και με όλο το θάρρος της προσθήκης.

Αν έγραφες για τον άντρα, πόσους χαρακτηρισμούς θα έβρισκες; γιατί εγώ σκέφτομαι μόνο ένα, ειδικά τον τελευταίο καιρό -αυτό ήταν το τρίτο.

karpouzi είπε...

@oh fuck it!
Monsteraki, τρελλαίνομαι για τις παρεμβάσεις σου... Πώς μου ξέφυγε το "ερεθίζεται";
Όσο για την "αντρική αναλογία"... συχνά είμαι στη σκέψη σου κι εγώ. Όμως την τυλίγω με έναν ροζ φιόγκο και την καταπίνω! Αφού τους αγαπάμε, δεν τους αγαπάμε; Κι ας μας παιδεύουν!