Σάββατο, 1 Δεκεμβρίου 2007

Αγαπημένε Αϊ Βασίλη: κι ο άγιος, φοβέρα θέλει


Αγαπημένε Άγιε μου Βασίλη,

Σου στέλνω ένα γράμμα νωρίς φέτος, γιατί αν και ο χρόνος δεν έχει ακόμη τελειώσει εγώ νιώθω ήδη κουρασμένη απ’ αυτόν.

Στο στέλνω στην ίδια διεύθυνση όπως κάθε χρόνο, σε κόκκινο χαρτί γραμμένο με γράμματα λευκά, έτσι όπως σου αρέσει. Με σοκολατένια φιλιά να στολίζουν τον φάκελο και με χρυσή κορδέλα τυλιγμένο, αρωματισμένο με κανέλα και πασπαλισμένο με χιόνι από βανίλια.

Επικαλούμαι την καλοσύνη που συνοδεύει την πολλά υποσχόμενη κόκκινη στολή σου και σου φωνάζω «τα θέλω όλα πίσω»… Γιατί, χαμογελαστέ απρομάλλη μου παππούλη, κάπου μπερδεύτηκες φέτος. Και δεν μου έφερες την ευτυχία που ζήτησα, μόνο σκοτούρες και σεκλέτια. Και δεν μου άφησες την ευτυχία που είχα, μόνο την πήρες πίσω. Κι εγώ θέλω να τα ‘χουμε καλά του χρόνου. Γιατί φέτος σου έχω θυμώσει. Και σου έχω θυμώσει πολύ.

Κι αν πάλι έχεις κάτι καλό περίσσευμα, δεν θα πω όχι, αλλά ζητώ πρωτίστως τα κεκτημένα και χαμένα από αυτή τη δύσκολη χρονιά. Γιατί δούλεψα γι’ αυτά και γιατί τ’ αξίζω…

Και αν και είμαι συνήθως καλό παιδάκι, σήμερα μπορεί να σου φανώ κακό, αχάριστο και ξινισμένο. Αλλά και ο άγιος, φοβέρα θέλει…

Και αν δεν τα καταφέρουμε και πάλι, θα σου θυμώσω ακόμη πιο πολύ. Και δεν θα σε κεράσω γαλατάκι και μπισκότα, και θα ξεχάσω και αναμμένο το τζάκι τη νύχτα στο τελείωμα του χρόνου.

Σου κάνω λοιπόν παραγγελιά, έτσι για να εξηγούμαστε.

Η φαντασμένη Καρπουζένια σου με τα κουκούτσια της


Υ.Γ. 1 Αν μπορείς να πάρεις πίσω και τα τρία παραπανίσια κιλά, αν και ξέρω ότι και γι’ αυτά δούλεψα πολύ και τα αξίζω, να σου στείλω κι ένα φιλί ακόμα.

Υ.Γ.2 Χαιρετισμούς στην κυρία σου.

12 σχόλια:

Vassia είπε...

Eύχομαι να σε διαβάσει και να εισακούσει τις ευχές σου.
:-)
Αλλιώς να αλλάξουμε Άγιο :-)

Karpouzi είπε...

Χα χα... Έκκληση κάνω στα θεία και στα φανταστικά!

Pike είπε...

Είσαι ΤΥΧΕΡΗ! (έ, εντάξει, έχεις και τα σωστά "κονέ") λολολ.
Μετά από τη συνάντηση που είχα με τον Αι-Μπίλυ πρόπερσι, και αφού είδα το ποστ σου, του τηλεφώνησα, τα μιλήσαμε και τα συμφωνήσαμε...Το 2008 θα σου φέρει Ο,ΤΙ θέλεις (και θα πάρει πίσω όχι 3, αλλά 4 κιλά).
Α, ναι..έχεις χαιρετίσματα κι από την κυρία Βασιλίνα (θα στείλει, είπε, ένα διαιτητικό χριστουγεννιάτικο κέικ - δική της, μαγική συνταγή)

Karpouzi είπε...

Βασικά, στα καλά κονέ απευθυνόμουν, αλλά το 'πιασες το νόημα... Χα, χα!
Κάντε όλοι ό,τι μπορείτε, παρακαλώ...

kleanthis είπε...

Ζηλεύω.., που δεν ένοιωσα ποτέ, μέσα απ'τα ονειρά μου και την παιδική μου αφέλεια, να προσμένω τον δικό μου Αϊ Βασίλη ή κατι τέτοιο τέλος πάντων! Και να πείς πως δεν είχα ακούσει ιστορίες με, καλλικάτζαρους και καμινάδες,έλκηθρα με τάρανδους και Αϊ Βασίληδες; ΟYουου.., ένα σωρό. Οχι, δεν είναι πως ορίμασα νωρίς ή γρήγορα, αφού ακόμη και σήμερα νοιώθω, συχνά-πυκνά,πως μέσα μου κρύβω ένα κομάτι απο'κείνο το μελαχροινό και μικροκαμωμμένο αγρίμι που σκαρφάλωνε με περίσσεια ευκολία, στα πεύκα και τα έλατα του Αϊ Δημήτρη..! Δεν μπορώ να δώσω εξήγηση... απλά ζηλεύω. Καληνύχτα.

Karpouzi είπε...

Οι κοκκινοντυμένοι Άγιοι, δεν είναι παρά η προσωποποίηση των προσδοκιών μας, η "τελευταία λύση" για όσα δεν προφτάσαμε να καταφέρουμε μόνοι μας, οι "από μηχανής θεοί" για τη λύση του δράματος της καθημερινότητάς μας.
Μην ζηλεύεις. Ίσως τα καταφέρνεις μια χαρά και χωρίς βοήθεια.

meteoros (kleanthis) είπε...

Σ'ευχαριστώ για τη φιλόξενη διάθεσή σου να με καλωσορίσεις στην Καρπουζοχώρα.., ήδη νοιώθω διαβαίνοντας το κατόφλι της, σαν να την είχα ονειρευτεί, κάπως θολά κι'αόριστα κάποτε.., σαν να μου έλλειπε και συνάμα, να ήμουν απο καιρό καταχωρημένος, στη λίστα της κατάστασης αναζήτησης των αγνοούμενων Καρπουζο-συμπολιτών! Το (σχεδόν) αλάθητο Καρπουζο-ένστικτο μου, βλέπεις.., με οδήγησε σωστά εδώ και λέω να δροσιστώ και ξαποστάσω λιγάκι.., άλλωστε θα ανταμώσουμε στην Καρπουζοπλατεία αργότερα.. κι' έχουμε πολλά να πούμε!
Καλώς σας βρίσκω αγαπητό μου Καρπούζι...

Karpouzi είπε...

Μ' αρέσει η καλή σου διάθεση. Τη δανείζομαι λοιπόν και συνιστώ καινούριε καρπουζόφιλε, "μακριά από τα κουκούτσια"... Καλή αντάμωση και σύντομα!

Ανώνυμος είπε...

Κάλλιο αργά παρά ποτέ! Επικαλούμε την παροιμία για να κάνω μιά εισαγωγή( του κάλου...),που μακάρι απο μόνη της να μπορούσε να έξηγήσει, έστω και σε γενικές γραμμές τα αίτια της μακράς απουσίας μου και τις περιπέτειες μου.
Σ' αυτή τη ρημάδα τη ζωή, κανείς δεν μπορεί να ξέρει, πότε κι'απο που θα τού'ρθει! Απο κουκούτσια φυλαγόμουνα κι'απο υιό μου... ήρθε. Ισως ακουστεί κοινότυπο, αλλα πράγματι είχα τόσες σκέψεις να μοιραστώ μαζί σου, σε μιά ιδιαίτερα σημαντική, για όλους τους καρπουζάνθρωπους πιστεύω, χρονική περίοδο κι'εγώ απόμεινα καθηλωμένος στη γή, μ'ενα χαρτί κι'ενα μολύβι.
Ομως καλή μου, είναι σχεδόν 05:30 και το μόνο που προλαβαίνω τώρα να σου πώ, είναι καλή εβδομάδα κι' όπως στην αρχή είπα , καλή χρονιά.

Υ.Γ. Το καφεδάκι και το τσιγάρο, που θα ακολουθήσουν, δεν πιάνονται (smile). Kαλημέρα kleanthis

meteoros (kleanthis) είπε...

Μια,ας πουμε γρήγορη, διόρθωση πρίν διαβάσεις(?) το "υιός" αντί του ορθού "ιός" στο σχόλιο μου και σου φύγει ο τάκος(ή άλλο τι..), απο τα γέλια!
Πρόλαβα κάτι άραγε ή έστω, κατάφερα να προκαλέσω κάποιο αμυδρό χαμόγελο επιείκειας στο πρόσωπό σου? Η ελπίδα, που λένε... κλπ!!!(smile)
kleanthis

meteoros (kleanthis) είπε...

... και εάν στο "Επικαλούμε" άλλαζες το έψιλον με το "αι", που καθυστερημένα σου στέλνω, θα ένοιωθα λιγάκι καλλύτερα!

Karpouzi είπε...

@kleanthis

Καλησπέρα! Και ναι, κάλλιο αργά παρά ποτέ, καρπουζάνθρωπε.
Καλή ανάρρωση, και μακριά και oi υιοί (ιοί) από εμάς... (γέλασα πολύ εδώ!)

Αλλά εμάς δεν μας πτοούν κάτι τέτοια μικρά και ασήμαντα, γιατί ζούμε στην παραμυθούπολη με συντροφιά τα όνειρα.

Σε περιμένω και σε άλλες διαδρομές. Μην χανόμαστε...