Τρίτη, 11 Δεκεμβρίου 2007

Θεομηνίες

(αφιερωμένο στους εκάστοτε άνωθεν)


Κάψτε τα όλα… Στην πυρά!
Εγώ θα αντέχω. Θα σβήνω τις φλόγες με το πείσμα μου και θα γεννιέμαι κάθε μέρα πιο λαμπερή.

Βροντήξτε τα όλα...
Οι καταιγίδες με κάνουν δυνατή. Ρουφάω τη δύναμη των κεραυνών και παίζω κρυφτό με την αντάρα. Ποτέ δεν κρύβομαι εγώ. Πάντα τα «φυλάω» και σώζομαι από τους κρυμμένους.

Σπάστε τα όλα…
Δεν είμαι φτιαγμένη από γυαλί, να γίνομαι χίλια κομμάτια στα καμώματά σας.

Σκίστε τα όλα…
Το αίμα μου καίει και κλείνει όλες οι πληγές. Ουλές δεν μένουν, το δέρμα μου είναι σκληρό. Και το μυαλό μου πάντα προσαρμόζεται.

Σβήστε τα όλα…
Η μνήμη μου είναι επιλεκτική. Θυμάμαι μόνο τα καλά. Τα άλλα τα ξεχνώ… Τα άλλα; Ποιά άλλα;

Φάτε τα όλα…
Δεν θα πεινάσω εγώ. Με τα όνειρα τρέφομαι, και όχι με τις προσδοκίες. Μόνο η φαντασία μου μπορεί να με απογοητεύσει.

Διαλέξτε ελεύθερα…
Δεν θα παρεξηγηθώ. Στο «α μπε μπα μπλομ» ποτέ δεν ήμουνα καλή. Αλλά όταν στρίψετε το νόμισμα, η τύχη είναι με το μέρος μου.

Λιθοβολήστε μας…
Γελάω, σαν να παίζουμε χιονοπόλεμο τον κρύο χειμώνα.

Ποδοπατήστε με άνεση τα κορμιά μας, δεν πειράζει...
Έχω μάθει να αναπνέω, όσα βάρη και να πλακώνουν την ψυχή μου. Και μετά να ξυπνώ χαμογελαστή, σαν μεθυσμένη από το οξυγόνο.

Σας προκαλώ…
Εγώ θα επιβιώνω. Για τους άλλους, δεν ξέρω αν θ’ αντέξουν…

Πιστά δική σας,
Μια μαριονέτα.

9 σχόλια:

SeaGulL είπε...

"Συγχαριτήρια" να σου πω;
"Σ'ευχαριστούμε" να σου γράψω;
Και τα δύο τα νιώθω ειλικρινά, και... διάλεξε εσύ όποιο θέλεις! (ή και τα δύο!) Και.. "Συνέχισε να γράφεις"!...

Vassia είπε...

Μπράβο!
Έτσι, πάντα με δύναμη και συνείδηση.
:-)

raslowbap είπε...

Μου ήρθαν στο μυαλό κάποιοι στίχοι από ένα τραγούδι διαβάζοντας το οπότε τους παραθέτω:
Γι' αυτό ελάτε όλοι φοβισμένοι και φορτώστε μας,
αγοράστε μας, ναρκώστε μας, σκοτώστε μας,
μεταλλάξτε μας, κοιμήστε μας, δανείστε μας,
βρωμίστε μας και ξεφτιλήστε μας.
Έρχονται κι άλλοι που δεν ακούν τα παρακάλια σας·
είδαν και ζήσανε τα χάλια σας.

Pike είπε...

Πιθανότατα το καλύτερο που έχω διαβάσει εδώ :-)

ΨουΞ είπε...

"και θα γεννιέμαι πιο λαμπερή....
μόνο η φαντασία μου μπορεί να με απογοητεύσει...."

υγ θα το κάνω τίτλο δεν ξέρω ακόμη σε τι ...μπορει και για τις σκέψεις μου!!

Karpouzi είπε...

@seagull + @vassia
Είναι κάτι ώρες δύναμης που μοιάζουν εμπνευσμένες...
Σας ευχαριστώ!

@raslowbap
Μια ωραία μελωδία, συγχρονισμένη με τα γραμμένα.
Θα την σιγουτραγουδώ για να θυμάμαι...

@Pike
Καπετάνιε μου, χαίρομαι που η "δύναμη" νίκησε στις επιλογές σου από την Καρπουζοχώρα.
Γύρισες;

@ψουξ
Τιμή μου ένας φιλόσοφος σαν κι εσένα, να τιτλοφορεί τις σκέψεις του με σκέψεις μου..

ΨουΞ είπε...

ρε καρπούζι γιατί με "βρίζεις"

και είπαμε
μπορεί να το κάνω δεν είπαμε σίγουρα ωστε να δικαιολογείται το "βρίσιμο". ;)

Ε-αυτέ είπε...

Η χαρά της καταστροφής λοιπόν.Και τα σχοινιά της μαριονέτας,κοπήκανε.Ξέρεις να στέκεσαι?Τώρα,ξέρεις να περπατάς?Και αν ναι,πάνω που?Να σε παινέψω από τώρα?Μπα,θα έχεις κορεστεί.Το κρατάω για τις μέρες της πείνας.

Karpouzi είπε...

@Ψουξ
Ευσεβείς πόθοι...
Τι κι αν σε "βρίζω";
Εσύ θα επιλέγεις να ξεχωρίζεις.

@ε-αυτέ
Στο δοκό της ζωής περπατώ και παραπατώ. Συγκράτησε τα λόγια. Όταν πεινάσω, ίσως να είναι αργά.
Αλλά πάλι, ίσως τότε ευγενικά μαστορέψεις τα σκοινιά μου.