Πέμπτη, 13 Δεκεμβρίου 2007

Φιλοξενώντας έναν στοχαστή



Θα έρθει η μέρα που,
αφού θα έχουμε υποτάξει
το διάστημα,
τους ανέμους,
τις παλίρροιες
και τη βαρύτητα,
θα υποτάξουμε για χάρη της ψυχής του ανθρώπου
τις αδιερεύνητες δυνάμεις της αγάπης.
Κι εκείνη τη μέρα,
για δεύτερη φορά
στην εξελικτική πορεία του ανθρώπινου είδους,
θα έχουμε ανακαλύψει τη ΦΩΤΙΑ.

3 σχόλια:

Ε-αυτέ είπε...

Κάθε φορά που διαβάζω την έκφραση "συμπορευτής στη ζωή",μου έρχονται στο νου διάφορα επαναστατικά ιδεώδη που ανθούν σε τούτη την άτιμη κενωνία.Αnyway.
Λυπάμαι που στο λέω,αλλά αυτή η μέρα δεν θα υπάρξει.Και αν τελικά υπάρξει,αυτή η φωτιά θα με κάψει για να παραδειγματιστούν και οι υπόλοιποι διαφωνούντες.Εσάς απλώς θα σας ζεστάνει

Karpouzi είπε...

Πόσο ευρεία μπορεί να είναι αυτή η έκφραση "συμπορευτής στη ζωή", έχεις σκεφτεί; Δυο μυαλά που σκέφτονται το ίδιο, δυο κορμιά που συναντιούνται σε νυχτερινές περιπλανήσεις ή και δύο άγνωστοι συνταξιδιώτες στο μετρό που ανταλλάσσουν καθημερινά βλέμματα πρωινής αγανάκτησης...
Όσο για τη φωτιά, καίγονται τα σώματα, φωτιές ανάβουν τα λόγια, σπίθες πετούν τα μάτια. Εσύ, δεν το έχεις νιώσει;

Ε-αυτέ είπε...

Μπορεί όλοι αυτοί να είναι συμπορευτές παντού,στην ουσία όμως μόνοι είναι.Διχασμένες έννοιες που με την κατάλληλη σύμβαση μετατρέπονται σε αυτό που επιθυμούμε.
Τη φωτιά την ένιωσα όταν έκαιγα τα χέρια μου από τις ιπτάμενες κάφτρες του τσιγάρου.Α.Και άλλη μια φορά.Να δεις πότε....α!Όταν ξύπνησα ένα πρωί και αντιλήφθηκα πως το προηγούμενο βράδυ έκαψα όλα όσα είχαν δημιουργηθεί.Και αυτές οι στάχτες,έχουν μη αντιστρεπτή εντροπία στο σύστημα που βρίσκονται.