Τετάρτη, 30 Ιανουαρίου 2008

Ζευγαράκια στο στρουμφοχωριό

Ε, λοιπόν, σήμερα την έχω δει λίγο αλλιώς…

Δεν φταίω εγώ, όλα κι όλα, δεν φταίω εγώ…
Αυτά φταίνε, που ξεφυτρώνουν σαν τα μανιτάρια!

Ζευγαράκια, ζευγαράκια παντού, νέα, χαριτωμένα, ταιριαστά και αταίριαστα, με τα μακριά αχτένιστα μαλλιά τους και τα δεκάδες σκουλαρίκια, ζευγαράκια όλο μέλια, χαρούμενα, χοχόλικα, μεθυσμένα από την ύπαρξη τους…

Γκρρρ… Μου τη δίνουν τα ζευγαράκια!

Πας να πιείς έναν καφέ και κάθονται στον διπλανό καναπέ, απλωμένα σε στάσεις ζεν να ερωτοτροπούν σε κόσμους άλλους, λες κι εσύ δεν υπάρχεις, δεν ενοχλείσαι…

Πας να κατεβείς την κυλιόμενη σκάλα του μετρό και στέκονται αγκαλιασμένα δυο δυο να σου κλείνουν τον δρόμο, λες και σταμάτησε ο χρόνος, λες κι ο κόσμος όλος συντονίζεται στους αργόσχολους ρυθμούς τους.

Πας να πάρεις ένα πακέτο τσιγάρα από το μαγαζάκι της γειτονιάς και τα βρίσκεις μέσα, δίπλα στο αερόθερμο, το ένα πάνω στο άλλο, να μην σου δίνουν σημασία, λες και δεν είσαι ο πελάτης και δεν έχεις πάντα δίκιο.

Ζευγαράκια παντού… να μου θυμίζουν εκείνα τα μικρά μπλε πλασματάκια, τα μονίμως χαρούμενα και γελαστά, λες και ζούμε σε ένα μαγικό στρουμφοχωριό που δεν υπάρχει ο Δρακουμέλ, και όλα είναι τέλεια και ιδανικά… Μικρές Στρουμφίτες και μικροί στρουμφο-Ονειρούληδες να περιπλανιούνται στον έρωτά τους ανέμελοι.

Στρουμφάκι κι εγώ, το πιο μπλε απ’ όλα απ΄το θυμό, να ταυτίζομαι μ’ εκείνο το ένα, ξέρετε ποιό λέω, το σπαστικούλι και αντιπαθητικό, και να φωνάζω:
«Μου τη δίνουν τα ζευγαράκια...»
Σαν τον στρουμφο-Γκρινιάρη να μουτρώνω…

Φάση είναι, θα περάσει, σκέφτομαι για αυτά τα στρουμφο-αυτοκολλητάκια…

Φάση είναι, θα σου περάσει, λέω και στον εαυτό μου...
Αλλά ας συντονιστούμε επιτέλους σ’ αυτό το στρουμφοχωριό!

Και σταματήστε να με λέτε Ζηλιάρη… Γκρινιάρης είναι το όνομά μου…

16 σχόλια:

Adonios είπε...

Κι εγώ που νόμιζα πως είμαι μόνος μου! ;)

Καλησπέρα γκρινιάρα!

demon είπε...

Γκρίνιαξε κι άλλο, να γίνεις ακόμη πιο μπλε, για να σε προσέξουν!!!

roadartist είπε...

:) Μου χάρισες ενα ομορφο χαμογελο γιατι τελευταια ενιωσα καπως ετσι χχαχαχαχχααχα καλημερα :))

SeaGulL είπε...

Ενδιαφέρον θέμα...
...και ωραία το'πιασες!
Και χαίρομαι που δεν είσαι ο Ζηλιάρης, αλλά απλώς και μόνο ο Γκρινιάρης!
...αλλά, σκέφτομαι (και για τον μεν και για τον δε...) ας θυμόμαστε, τέτοιες στιγμές, και τις δικές μας αντίστοιχες περιπτώσεις, κι ας... γλυκαίνουμε κι εμείς (λέω, τώρα...)

Σοφία Κ. είπε...

Καλή που είναι η γκρίνια τέτοιες στιγμές! Ευτυχώς που γρήγορα ξεθυμαίνει καθώς δίνουμε χώρο στους ...επόμενους να ζήσουν κι αυτοί σε εκείνους τους «άλλους κόσμους» που και μεις –μην παραπονιόμαστε- κάποτε ζήσαμε.
Και μην το βάζουμε κάτω! Πάλι με χρόνια με καιρούς, -που ξέρεις...;

ΨουΞ είπε...

"πάρε και ένα δωράκι"

μπααμ!

Χα Χα νούλης

synas είπε...

Μου θύμισες εκείνο το τραγούδι της Χαρούλας Αλεξίου:

"Γιατί δεν τους αντέχω, ζευγαρωμένους
Κι εγώ να μην έχω"

raslowbap είπε...

Πάντως ο Γκρινιάρης ήταν πάντα πολύ συμπαθητική μορφή. Καλημέρα

Vassia είπε...

:-) Καρπούζι
Μην είσαι γκρινιάρα.
Έχεις χρόνια ακόμη για να γίνεις.
:-)
Καλό όμως, γέλασα.

Karpouzi είπε...

@adonios
Αχ,ησύχασα... γιατί τώρα που το ξαναδιαβάζω, ήμουν λίγο άδικη, δεν ήμουν; Φιλιά

@demon
Deep blue εδώ... Mission accomplished!

@roadartist
Μου τη δίνουν τα χαμόγελα... Ε, το 'χουμε το όνομα να 'χουμε και τη χάρη... Φιλιά

@seagull
Αχ! Αν δεν τα κάναμε δεν θα τα αναγνωρίζαμε... Τι λες;

@σοφία Κ.
Καλωσήρθες, Σοφάκι μου. Μην με παρεξηγείς... Είναι οι μέρες μου περίεργες. Μαζί σου είμαι...
Και θα ξαναζήσουμε...Σύντομα, πολύ σύντομα, θα ξαναζήσουμε!

@Ψουξ
Μου τη δίνουν τα δωράκια...
Χα χα Χαχανούλη! Φιλιά

@synas
Πολύ συχνά το ακούω στο μυαλό μου... Αχ, πότε θα σταματήσει επιτέλους;

@raslowbap
Ευτυχώς που η κρίση "Γκρινιάρη" μου περνάει γρήγορα... Αλλιώς δεν θα με αντέχατε... Θυμάσαι τα κουκούτσια; Χαχα...

@vassia
Ας το διακωμωδούμε και λίγο...
Όταν θα κάνω κι εγώ τα ίδια, υπόσχομαι να διαγράψω το post. Καλό βράδυ.

meteoros (kleanthis) είπε...

Τελευταίος,καταϊδρωμένος και προφανώς εκπρόθεσμος!
Κρίμα, να μην έχω κι'εγώ κάτι πειραχτικό ή έστω απλά ευχάριστο, σαν σχόλιο να προσθέσω νωρίτερα! Οχι, δεν είμαι τσιγκούνης, ούτε μου στέρεψε η... ψυχή και το μυαλό. Απλά έχω κι'εγω τα σκαμπανεβάσματά μου (τούτη την εποχή έχω τις μαύρες μου και δεν εννοώ αραπίνες... μαύρες... ερωτιάρες κλπ.)
Για του λόγου το αληθές ρίξε μιά ματιά στο inbox σου, κάτι προσπαθώ να σου στείλω! Μη γελάσεις και προσπάθησε να είσαι λιγάκι επιεικής μαζί του. Αν νομίζεις πως μπορεί να βγεί στον αέρα, έστω και με κάποιες δικές σου(please,poli please) διορθώσεις/βελτιώσεις,κάντο μα εγώ θα προσμένω κρυμένος τις (λέμε τώρα..)τυχόν αντιδράσεις στη γωνιά μου στην πλατεία(ξέρεις εσύ..!)
Υ.Γ. Δε βρίσκω προς το παρόν κάποιο σοβαρό λόγο, ωστε να ενεργοποιήσω το δικό μου παλιό προφίλ, sorry που σου γίνομαι φόρτωμα!
Π.Φ. Κλεάνθης

Karpouzi είπε...

@meteoros
Κλεάνθη μου, ποτέ βάρος εσύ, ποτέ φόρτωμα... Αν λίγο μόνο σε βοηθάει αυτό, χαρά μου να σε φιλοξενήσω στον Καρπουζόκοσμο. Χωρίς διορθώσεις όμως... Χωρίς διορθώσεις! Ειλικρινά, όπως είναι τα γραμμένα σου, επιβάλλεται χωρίς διορθώσεις!
Επανέρχομαι...

meteoros (kleanthis) είπε...

Ενα ευχαριστώ, είναι λίγο!
Δέκα ευχαριστώ, Χμμμμ!!! πάλι λίγο!
Εκατό ευχαριστώ,Εεεε..Χμμμ.. και πάλι λίγο!
Λοιπόν, το βρήκα μα... μόνο φυλάξου γλυκό μου καρπούζι, γιατί σου στέλνω φορτωμένο τριαξονικό ανατρεπόμενο κι'αργότερα ξαναβλέπουμε πάλι...!(smile)

Υ.Γ. Σ'εμπιστεύομαι(δίχως τυμπανοκρουσίες)και σ'ευχαριστώ για τη χείρα βοηθείας! Οτι κρίνεις σωστότερο, αφού είμαι πρωτάρης στραβάδι σ'αυτά...

Μενεξεδιά είπε...

Καλημέρα! Καλή εβδομάδα!
http://meneksedia.pblogs.gr/2008/02/ta-7-kaka-ths-moiras-moy.html :)

Karpouzi είπε...

Γλυκιά Μενεξεδιά....
Μου τη δίνουν τα παιχνιδάκια... Αστειεύομαι, βεβαίως! Επανέρχομαι σύντομα με απάντηση!

Μενεξεδιά είπε...

σε βλέπω να έχεις τάσεις προς μπλε και κόντεμα τώρα τελευταία χαχαχαχαχα

στρουμφοκαληνύχτες :)