Τετάρτη, 16 Ιανουαρίου 2008

Συναίσθημα vs Λογικής

Γλυκιά Μενεξεδιά, σ’ ευχαριστώ για την πρόσκληση-πρόκληση.

«Συναίσθημα vs Λογικής: σε ποιά πλευρά του ποταμού κατοικώ αλλά και 5 + 5 πράγματα, που εμπιστεύομαι από το ημισφαίριο του συναισθήματος κι εκείνο της λογικής».

Η ζωή είναι ένα ποτάμι που άλλοτε κυλά γρήγορα και ορμητικά και άλλοτε κοντοστέκεται και μας κοιτάζει. Κάθε επιλογή ή σκέψη μας, συμβάλλει στην ορμή του ποταμού. Αυτό το ίδιο ποτάμι, άλλοτε το τροφοδοτούμε από την όχθη της λογικής και άλλοτε του συναισθήματος. Κάθε πετραδάκι που πετάμε, σ’ αυτό καταλήγει, από κάθε αντίπερα όχθη.

Συναίσθημα και Λογική. Η κάθε πλευρά ασύνδετη, δεν συναντιέται με την άλλη. Από την καθεμιά, το ίδιο ποτάμι βλέπεις. Κι εμείς να κολυμπάμε μέσα του μη ξέροντας πού να πιάσουμε στεριά. Μια βρισκόμαστε από δω και μια από κει, άλλοτε ναυαγοί και άλλοτε τιμονιέρηδες… Αλλά τελικά, τα ρεύματα πού οδηγούν;

Λέω να ανασκαλέψω λίγο τα πιστεύω μου σήμερα…

Τιμονιέρης η λογική, προστάζει:
Να επιλέγω μόνο ό,τι με πάει μπροστά. Σε όλα τα άλλα, να γυρνώ την πλάτη.
Οι ευκαιρίες στη ζωή είναι λίγες και μόνο αν είμαι σε εγρήγορση θα τις διακρίνω.
Επιτρέπεται να κάνω λάθη, αρκεί να μαθαίνω από αυτά και να μην τα επαναλαμβάνω.
Όλοι οι άνθρωποι έχουν κάτι να μου διδάξουν.
Κανείς δεν μπορεί να με πληγώσει, αν δεν του το επιτρέψω.

Αλλαγή τώρα. Το συναίσθημα μου κλείνει το μάτι και μου θυμίζει:
Εάν χρειαστεί να πετάξω, θα βγάλω φτερά. Γιατί όλα μπορώ να τα κάνω εάν μπορώ να τα φανταστώ και να τα πιστέψω.
Αν η ζωή μου δώσει λεμόνια, θα φτιάξω λεμονάδα και θα πιω στην υγειά της. Πάντα υπάρχει λόγος να χαμογελώ.
Όταν η ψυχή μου πονά, το κορμί μου αρρωσταίνει. Το άγγιγμα όμως καταπραΰνει τον πόνο, και το κλάμα τη θλίψη.
Δεν πειράζει να συννεφοπερπατώ όταν είμαι ερωτευμένη. Και όταν δύει ο έρωτας, ας ξεμένω καμιά φορά στα σύννεφα γιατί δεν θέλω να κατέβω.
Χρήσιμες οι διαδρομές στην παράνοια, γιατί αυτές τις μικρές ώρες που συναντιέμαι με τον εαυτό μου, ο χρόνος παγώνει και χωρίς να λαχανιάζω αφουγκράζομαι την ανάσα του.


Αυτή τη φορά λέω να ρίξω «λευκό».

Συναίσθημα vs Λογικής, σημειώσατε αποτέλεσμα άγνωστο…

Adonio, Ψουξ, Vassia, Raslowbap, Monsteraki… Καλή τύχη!

...

Αλλά πάλι, ο νους όλα τα δημιουργεί, όλα τα υπονομεύει, όλα τα καταργεί και όλα τα υλοποιεί. Όλα τα αντέχει και όλα τα ισοπεδώνει, με την ίδια πάντα ευκολία.

Αλλά μήπως και το πάθος, το ίδιο δεν κάνει;

10 σχόλια:

μενεξεδιά είπε...

Καρπουζένια μου σε ευχαριστώ για την ανταπόκριση :)

Πολύ δύσκολη και περίεργη περίοδος για μένα η τελευταία και με συγκινεί πολύ να νιώθω τόσο γλυκά ένα άνθρωπο που ξέρω ελάχιστα.

Καλό σου βράδυ

SeaGulL είπε...

Για άλλη μια φορά, μια "καρπουζένια" δροσιστική και γευστική! Θα φταίει το "μποστάνι", το χώμα, ο ήλιος, το νερό...


Θα συνυπογράψω το της "μενεξεδιάς" (που επίσης δεν την ξέρω: "νιώθω τόσο γλυκά ένα άνθρωπο που ξέρω ελάχιστα"...
...έως καθόλου!... ;-)

Adonios είπε...

Απαραίτητα συστατικά και τα δύο για να υπάρχει ισορροπία.
Οι επιπτώσεις όταν το ένα υπερισχύει του άλλου, λίγο πολύ γνωστές...

Μα αυτό είναι που κάνει τη ζωή να έχει ενδιαφέρον.. η εναλλαγή!

Έχεις μια πολύ ωραία γραφή karpouzi που αφήνει να γεννιόνται σκέψεις...

Σε ευχαριστώ για την πρόσκληση :)
Καλή σου μέρα!

ΨουΞ είπε...

ειμαι συναισθηματικος τυπος -την είχα πληρώσει πολλές φορές -ανακάλυψα την λογική και περνάω καλύτερα!
καλύτερη μίξη των αντιθετικών αυτών όψεων, βρίσκω στην στιγμή,
που έχεις Εισπράξει την διαίσθηση, το όραμα,η ακόμη και το όνειρο (υποσυνείδητο είναι αυτό)και....
αφήνεις την λογική να κάνει "Κουμάντο"

καλησπέρα καρπούζι

raslowbap είπε...

Μου αρέσει η αισιοδοξία που πηγάζει από το κείμενο και κατά επέκταση από ένα. Θα ανταποκριθώ σύντομα στη πρόκληση - πρόσκληση σύντομα. Την καληνύχτα μου :-)

Karpouzi είπε...

@Mενεξεδιά
Ξέρω πώς είναι. Ξέρω πώς νιώθεις. Και σ' ευχαριστώ που ανοίγεσαι και αφήνεσαι...
Καλό βράδυ

@seagull
Κοκκινίζω κι ας μην το βλέπεις.
Και σ' ευχαριστώ. Αόρατους δεσμούς, χτίζουμε όλοι εμείς εδώ, αλλά γι' αυτό ακριβώς ειλικρινείς. Δεν είναι σπουδαίο;

@adonios
Εναλλαγές... Ή αστερόσκονη που δίνει αξία στην καθημερινότητα. Θα ήθελα πολύ να διαβάσω περισσότερες σκέψεις σου στο θέμα. Αναμένω...

@Ψουξ
Χρήσιμο να έχεις διαλέξει τον τιμονιέρη σου. Αρκεί πότε πότε να του δίνεις άδεια. Να ξεκουράζεται έτσι κι αυτός κι εσύ...

@raslowbap
Περιμένω με αγωνία να μας εκπλήξεις πάλι. Και θα ήθελα πολύ να ενταχθεί το κείμενό σου αυτό στις "στιγμές παράνοιας". "Συναντιόμαστε" συχνά, ξέρεις, σ' αυτές τις διαδρομές...

Pike είπε...

(απρόσκλητος και ενοχλητικός - πάντα - σχολιαστής)

Το ερώτημα, ίσως, θα έπρεπε να είναι πιο "σκληρό": πάθος ή λογική;

"Φοβάμαι" ότι το "θέλω" είναι αδυσώπητο και ακατανίκητο - πέραν και ενάντια κάθε "λογικής" (ευτυχώς;)

Vassia είπε...

Πολύ ειλικρινής και τεκμηριωμένη η ανάλυση Καρπούζι.
Λευκό λοιπόν!
:-)
Θα αποδεχθώ και θα γράψω για το θέμα.
Ευχαριστώ

Karpouzi είπε...

@pike
Καπετάνιε μου, σ' αυτή τη γειτονιά η παρουσία σου πάντα καλοδεχούμενη.

Πάθος ή λογική... Μήπως η μάχη είναι μεταξύ του "θέλω" ή "δεν θέλω"; Γιατί όταν ξέρεις τι θέλεις, εκλογικεύεις ακόμη και το πάθος. Τεράστια η δύναμη της "λογικής" να μεταμορφώνεται σε επιχειρήματα, όταν το πάθος προστάζει.
Πες μας κι άλλα, εσύ που ξέρεις πιο πόλλά...

@vassia
Ανυπομονώ, καλή μου...

Μενεξεδιά είπε...

Έπεσε το μάτι μου ξανά σε αυτή την εγγραφή...
Στην αποψινή μου μάχη Συναίσθημα Vs Λογική σημειώσατε 2... και την ήττα την αποδεχόμαστε με συναίσθημα. Τελικά είναι πιο πολύπλοκα τα πράγματα απ΄οσο μπορείς να φανταστείς.

Φιλιά Καρπουζένια μου