Τρίτη, 12 Φεβρουαρίου 2008

Η πόρνη















Μια πόρνη ήταν. Τίποτα παραπάνω, έτσι έλεγε.
Αλήθεια ήταν. Μια γυναίκα ντελικάτη που ήξερε καλά το παιχνίδι των βλεμμάτων, το άγγιγμα των χειλιών και το μαχαίρωμα των χεριών.

Μια πόρνη ήταν. Και της άρεσε, έτσι έλεγε.
Αλήθεια ήταν. Μια ψυχή που έβγαινε στη ζητιανιά για λίγη στοργή, για ένα ανθρώπινο άγγιγμα, κι ας ένιωθε τα ζεστά νώτα να αχνίζουν πάνω στο πρόσωπό της.

Μια πόρνη ήταν. Άλλο να κάνει δεν ήξερε, έτσι έλεγε.
Αλήθεια ήταν. Μα σαν ξημέρωνε μάθαινε το αλφάβητο και διάβαζε συλλαβίζοντας για τις ζωές των άλλων, χοντρά βιβλία, μην τύχει και τελειώσουν.

Μια πόρνη ήταν. Που δεν της μιλούσαν στο δρόμο δεν την πείραζε, έτσι έλεγε.
Αλήθεια ήταν. Γιατί τις νύχτες όλοι γίνονταν φίλοι της, άντρες σκληροί, παιχνιδάκια ανάμεσα στα δυο της πόδια.

Μια πόρνη ήταν. Τη μοναξιά δεν την ήξερε, έτσι έλεγε.
Αλήθεια ήταν. Γιατί, το προσκεφάλι της κάθε νύχτα καμωμένο σε σχήμα αγκαλιάς και μουσκεμένο με άρωμα δακρίων, ποτέ δεν μάθαμε.

Μια πόρνη ήταν. Σπίτι μου, σπιτάκι μου, «κοκκινοσπιτάκι» μου, έτσι έλεγε.
Αλήθεια ήταν. Πριν φύγει για τα ψώνια της ημέρας, ντυνόταν με φουστάνια μακριά και προσεκτικά ξεπρόβαλε να μην την δει ο κόσμος πως πήγαινε να παίξει την κυρία.

Μια πόρνη ήταν. Μα σε αγάπησε πολύ, έτσι έλεγε.
Αλήθεια ήταν. Σου έβαζε κοκκινάδι στα χείλια και παίζατε τις κοντέσες, κι ας μην είχες ξεπεταχτεί, μωρό ήσουνα ακόμα.

Μια πόρνη ήταν. Γερασμένη η καρδιά της γεννήθηκε, έτσι έλεγε.
Αλήθεια ήταν. Τι κι αν μετρούσε είκοσι χρόνια κι ένα χαμόγελο αγγέλου. Και στο ξημέρωμα, ας έλουζε φως το πρόσωπό της κι όλη η συννεφιά της μέρας άλλαζε μορφή.

Μια πόρνη ήταν. Πόρνη γεννήθηκε και πόρνη θα πεθάνει, έτσι έλεγε.
Αλήθεια ήταν. Μια νύχτα βουβά ξεψύχησε στα χέρια ενός πελάτη.

Μια πόρνη ήταν. Σαν θα πήγαινε στους ουρανούς όλοι θα την ξεχνούσαν, έτσι έλεγε.
Αλήθεια ήταν. Στο κόκκινο σπίτι, μόνο εσύ ξέμεινες να τη νοσταλγείς.

Μια πόρνη ήταν. Λαΐδα τη βαφτίσανε, έτσι έλεγε.
Αλήθεια ήταν. Και ας τη φώναζες εσύ πάντα μαμά.

7 σχόλια:

Stiliano είπε...

Καλησπέρα
Πάρα πολύ ωραίο. Μια τρυφερή προσέγγιση της πιό σκληρής ζωής. Το δράμα πίσω απ' την πλάτη μας...

raslowbap είπε...

Πολύ καλό. Μου άρεσε πολύ η συναισθηματική ατμόσφαιρα του κειμένου. Βέβαια η πραγματική ζωή που βιώνουν οι πόρνες πιστεύω πως είναι αρκετά πιο δύσκολή και επώδυνη, ειδικά για όσες δεν διάλεξαν το συγκεκριμένο επάγγελμα και εξαναγκάζονται στο να εκδίδονται. Καληνύχτα

Vassia είπε...

Καρπούζι, μου αρέσει το θέμα που θίγεις.
Για να μη ξεχνάμε ότι άλλο είναι το επάγγελμα κι άλλο η ιδιότητα.

(Να πω μόνο, για το κόμικ στο 09 της ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ,"Η Φωτεινή της νύχτας" και το αναφέρω επειδή είναι μία με χιούμορ, ρεαλισμό και τρυφερότητα απεικόνιση της πόρνης που έχει ένα παιδί. Όσοι το διαβάζουν θα καταλάβουν).

Το κείμενο σου είναι ένα ακόμα υπέροχο γραπτό που μου αρέσει να διαβάζω.
:-)

ΨουΞ είπε...

«Δυστυχώς η πορνεία δεν είναι το μόνο επάγγελμα που υπονομεύτηκε από τον ερασιτεχνισμό».


κάπου το διάβασα και θυμήθηκα το ποστ σου

φιλιά

meteoros_k είπε...

Η αστείρευτη πηγή έμπνευσης,ο αλλοπαρμένος χείμαρρος ευαισθησίας κι'αλαφράδα της συναισθηματικής σου θέρμης, είναι λίγα απ'τα γνωρίσματα που μαρτυρούν τον χαρακτήρα σου τρυφερό,διακριτικό και μεγαλόθυμο μου καρπουζι!Χαίρομαι που συγκαταλέγομαι μεταξύ των άλλων φρούτων της συλλογής σου.

Karpouzi είπε...

@stiliano
Καλωσήρθες... Δίκιο έχεις. Για να μην ξεχνάμε και τη "άλλη πλευρά"...

@raslowbap
Καλέ μου raslow, πάντα ρομαντικά θα τα βλέπω όλα, για να απαλύνει το ροζ την ψυχή.

@vassia
Μεγάλη κουβέντα, γλυκιά μου! Άλλο είναι το επάγγελμα και άλλο η ιδιότητα! Την χαιρετώ με σεβασμό!

@Ψουξ
Στοχαστή μου, ενδιαφέρουσα προσέγγιση! Έγκυρος ο λόγος σου ξανά. Πολλά φιλιά.

@meteoros
Βρε μια φρουτοσαλάτα που φτιάξαμε εδώ! Από πεφταστέρια και κουκούτσια... Μαγικός συνδυασμός! Σ' ευχαριστώ, καλέ μου Κλεάνθη.

Pike είπε...

Ασχετο με το ποστ σου..ΛΟΛΟΛ..αλλά, ίσως να σου αρέσει (για να θυμηθούμε τα παλιά)..
http://topeiratiko.blogspot.com/2008/02/at-lastits-fucking-snowing-on-this.html