Δευτέρα, 28 Απριλίου 2008

Η λοταρία της αγάπης

Στη λοταρία της αγάπης, όλοι παίζουμε συχνά.

Ντυνόμαστε όμορφα, αρωματιζόμαστε με αρώματα γλυκά, κυκλοφορούμε στους δρόμους και τρέχουμε για το παιχνίδι, έτοιμοι να επενδύσουμε άλλοτε μικρά ποσά και άλλοτε μεγαλύτερα. Αποθέματα αγάπης, λέγονται τα στοιχήματα. Κι όταν κλείσει η μέρα και ξαπλώσουμε στο μονό ή διπλό μας κρεβάτι, κάνουμε απολογισμό.

Μέσες άκρες, συνήθως όλα πάνε καλά. Άλλοτε χάνουμε, άλλοτε κερδίζουμε, είμαστε στα λεφτά μας. Στα ψυχικά αποθέματα της ζωής μας υπάρχει ισορροπία, ίσα για να μπορούμε να γελάμε, να τρώμε και να κοιμόμαστε χωρίς γκρίνια. Συχνά ακόμη και να νιώθουμε ένα φτερούγισμα στην καρδιά. Ίσα για να συνεχίζουμε να ερωτευόμαστε, να συμβιβαζόμαστε και ν’ αγαπάμε. Γιατί κατά βάθος, όσο δύσκολο κι αν φαίνεται, όσο σπάνιο ή ονειρικό, όλοι πάμε για το «τζακποτ».

Οι κανόνες συγκεκριμένοι, κι ας διεξάγεται η λοταρία της αγάπης σε κοινωνίες μικρές. Παρέες, μαθητικές τάξεις, γυμναστήρια, γραφεία, μπαράκια. Παντού παραμένουμε όλοι σε ετοιμότητα και παίζουμε το παιχνίδι. Περιμένουμε τη σειρά μας να κάνουμε την επόμενη κίνηση και αναλόγως με το ρίσκο και το διασκελισμό μας, λαμβάνουμε αντιδράσεις.

Κάτι φορές δεν τα καταφέρνουμε. Απογοητευόμαστε μεν, μα συνεχίζουμε. Άλλες πάλι, η τύχη μας χαμογελά λοξά, σαν να κερδίζουμε μόνο τον λήγοντα. Ένα μόνο ραντεβού και πάλι απ΄ την αρχή στο δρόμο της αναζήτησης. Άλλες φορές, και κάτι παραπάνω. Ένα φιλί, μία βραδιά, μία βδομάδα, μια σχέση. Ό,τι… Ευχαριστημένοι είμαστε και όλα καλά.

Μα είναι κι εκείνες οι άλλες οι φορές, τότε που κρατάμε στο χέρι τον μαγικό αριθμό. Που το πολυπόθητο τζακποτ βρίσκεται στην αγκαλιά μας, στην καρδιά μας, στο μυαλό μας, παντού. Και τότε νομίζουμε ότι τα έχουμε όλα. Η φαντασία μας ξαφνικά απελευθερώνεται και παρασυρόμαστε στη μαγεία κάνοντας όνειρα. Και λεγόμαστε επίσημα νικητές, ή τυχεροί, ή ερωτευμένοι.

Μέχρι που στη λοταρία της αγάπης, οι νικητές βρίσκονται να είναι δυο.

Κι εμείς, να μοιραζόμαστε απρόθυμα το έπαθλο και να κάνουμε τα στραβά μάτια. Να αντικρίζουμε το «αντικείμενο του πόθου μας» να ταξιδεύει αλλού και να παραμένουμε αξιοπρεπείς, αν και βουρκωμένοι.

Στη λοταρία της αγάπης οι κανόνες είναι συγκεκριμένοι...
Αν δεν είσαι ο μοναδικός, τότε δεν μπορείς να λέγεσαι νικητής.
Μην γελιέσαι.
Λέγεσαι απλά προδομένος.

5 σχόλια:

Vassia είπε...

Χρόνια Πολλά :-)

Όσο για τη λοταρία... θα έλεγα ότι εκ των προτέρων κανείς δεν γνωρίζει τελικά αν νίκησε ή εάν ηττήθηκε.

:-)

Μενεξεδιά είπε...

όπως και σε όλες τις λοταρίες... πρόσεχε καλά τι θα κάνεις με τα κέρδη! Χρόνια πολλά κουκλί μου...

Karpouzi είπε...

@vassia
Δυστυχώς ή ευτυχώς, καλή μου...
Γιατί... αν σου κάτσει;

@μενεξεδιά
Γλυκιά Μενεξεδιά, τα κέρδη και τα μάτια μας! Χα, χα! Χρόνια πολλά!

meteoros_k είπε...

- Ενα παιχνίδι είναι μόνο και τίποτε περισσότερο.., ένα παιχίδι της φύσης και τούτο για να πετύχει το στόχο της..!
- Μα έλα που, αν και παιχνίδι, αφήνει πάντα τα ίχνη πίσω του..(ακόμη κι'αν σου κάτσει), πάνω στα νοήμονα όντα τούτης της πλάσης,...έλα που τα χνάρια απομένουν ανεξάλειπτα χαραγμένα στις ραγισμένες ψυχές, που συνήθως αιμοραγούν βασανιστηκά και κακοφορμίζουν σαν θανατηφόρες πληγές..!
- Κι'ύστερα, κάποια στιγμή αργά ή γρήγορα, έρχεται η λύτρωση κι'η αιώνια λήθη!
Γιατί άραγε, μου'ρχεται τώρα στο μυαλό, εκείνο το τραγούδι της αξέχαστης(?)Σωτηρίας Μπέλλου, που συμπερασματικά καταλήγει στο,"όλα είναι ένα ψέμα, μια ανάσα, μια πνοή.."


Υ.Γ. Honestly,I am not a pessimist by nature..!

Karpouzi είπε...

@meteoros
Ρώσική ρουλέτα...
Εμείς ξέρουμε.
Εμείς ξέρουμε;
Σε πεθύμησα...