Παρασκευή, 22 Αυγούστου 2008

Sur-real vs Too-real


















Με διέλυσε η χθεσινή νύχτα.

Δεν ξέρω αν ήσουν εσύ ή τα ποτό, αλλά με διέλυσε η χθεσινή νύχτα.
Ίσως να ήταν ο χρόνος που δεν κυλούσε με το μέρος μου ή οι δικαιολογίες για να τον συρρικνώσεις στα μέτρα σου.
Με διέλυσε όμως η χθεσινή νύχτα.

Μπορεί και να ήταν η έννοια σου γραμμένη σε ξένη γλώσσα ή οι παρεμβάσεις του κινητού που σου μονοπώλησαν το ενδιαφέρον.
Ή ίσως οι αναμνήσεις μου από αλλοτινές εποχές, σκληρές μέσα κι έξω και μια αγκαλιά που στέρεψε σε μια μπανιέρα βιαστικά.
Μπορεί και το βλέμμα σου που αναπολούσε ή τα χέρια σου που δεν ακουμπούσαν, οι λέξεις που δεν έβγαιναν και το κορμί που ήταν κουρασμένο...
Κι ένα μήνυμα που έφτασε και ξεχάστηκε.
Για κάποιο λόγο, με διέλυσε η χθεσινή νύχτα.

Ίσως πάλι και να ήταν όλα μαζί.
Ή και μόνο που έφυγες πολύ νωρίς…

Ε, και τι έγινε; Απλά με διέλυσες εύκολα τη χθεσινή νύχτα…
Στο ξημέρωμα, θυμός κι οργή… και μια διάθεση αλάνικη, σχεδόν αυτοκαταστροφική.
Είδα στον ύπνο μου ότι κυνηγούσα ποντίκια.
«Φθορά, αμφίβολοι αγώνες, ασταθείς φίλοι» λέει το βιβλίο.
Μέχρι χθες, και ξύπνια τα ίδια κυνηγούσα. Και απόψε νύχτα, το ίδιο κάνω.


Κι όμως κοίτα πόσο εύκολα ξημέρωσε πάλι…
Δίκιο έχεις. Ε, και τι έγινε;
Καλή συνέχεια. Κι εύκολη. Σαν τη χθεσινή…

Υ.Γ. Τα παξιμάδια σου ξέχασες… Άραγε να στα φυλάξω;

2 σχόλια:

pandora's box είπε...

με διέλυσε η χθεσινη νύχτα....

Karpouzi είπε...

Μου ΄λειψες εδώ...
Αν και σε συναντώ συχνά στη χώρα σου...