Πέμπτη, 9 Οκτωβρίου 2008

Μικρές Αγγελίες


9 σχόλια:

pandora's box είπε...

κ εγω!!!!!!!!!

Adonios είπε...

Μου έφερες ένα τραγούδι στο μυαλό με το μήνυμα αυτό!

Ποιος θα μου φέρει στη ζωή μου τη χαρά
φως και ελπίδα στη θλιμμένη μου ματιά
ν' ανοίξω ήθελα φτερά για να πετάξω
όμως η μοίρα μου τα τσάκισε γοργά


Είναι πλασμένες οι καρδιές για ν' αγαπάνε
να ψάχνουν ταίρι με την ίδια αναπνοή
όσοι το βρήκαν στη ζωή τους θα γελάνε
κι όσοι το χάσαν θα πεθάνουν μοναχοί


Ποιος θα μου φέρει την αγάπη που ζητώ
πού νά 'βρω δρόμο για να πάρω να τη δω
να ανοίξω ήθελα την πόρτα μου για νά 'ρθει
όμως η μοίρα με δικάζει να πονώ


Ελπίζω στο τέλος να είμαστε από εκείνους που βρίσκουν ταίρι με την ίδια αναπνοή!

Καλή σου μέρα Καρπουζένια!

Μενεξεδιά είπε...

Χωράει και δευτερο τηλέφωνο απο κάτω; Μήπως δει την αγγελία και το δικό μου μισό... αυτό που πάντα μ' άφηνε μισό.

kleanthis είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
kleanthis είπε...

Well..,never say die!

P.S. Me tin kali enia, Karpouzenia moy.

Ανώνυμος είπε...

«Κάθε που νιώθω μοναξιά,
σκέφτομαι πως υπάρχει...»

Ξέρω ότι αυτή η σκέψη δεν μπορεί να διώξει τη μοναξιά, αλλά μπορεί να κάνει πιο ευχάριστο το ταξίδι της αναζήτησης...
Και εμείς σαν καλοί ταξιδιώτες και συνοδοιπόροι, ο καθένας μόνος του και όλοι μαζί ταυτόχρονα, ας απολαύσουμε αυτή τη διαδρομή...

Και μπορεί τελικά να ξαποστάσουμε ευτυχισμένοι...
Όχι όμως γιατί θα φτάσουμε εκεί που θέλαμε να πάμε...αλλά γιατί απλά δεν θα θυμόμαστε από πού ξεκινήσαμε...
Και ίσως τότε, εκεί μακριά να βρεθεί και αυτό το άλλο μισό που ψάχνουμε...

(μικρές σκέψεις για όλους)

«Και θέλω να ‘ρθω εκεί κοντά,
τίποτα να μην πάθεις...»

(μικρές σκέψεις για σένα)

Καλή σου νύχτα...
και καλή αντάμωση σε δυο βράδια...

Karpouzi είπε...

@pandora's box
Μήπως να κατεβούμε με πλακάτ στην πλατεία;

@adonios
Αγαπημένε, δεν ξέρω αν είσαι αισιόδοξος, απαισιόδοξος ή απλά ρομαντικός. Μα βρίσκω τόση γλύκα σ' αυτούς τους στίχους...
Καλή μας τύχη, λοιπόν...

@μενεξεδιά
Γλυκιά μου Μενεξεδιά, πολύ φοβάμαι πως παρόλες τις Μικρές Αγγελίες... τον έλεγαν Σωκράτη και τη έλεγαν Ελένη.... όπως πολύ όμορφα έγραφες σε ένα κείμενο.
(Το έχω λατρέψει αυτό το κείμενο.... θα μου κάνεις post το link;)

@kleanthis
Μετέωρε Μετανάστη μου, αυτή την φορά δεν σε κατάλαβα εγώ....

@ανώνυμος
Λατρεμένε μου ανώνυμε, έχεις πάντα τον τρόπο να φτάνεις στην καρδιά μου... Σου έχω πει να με προσέχεις, δεν σου το 'χω πει;
Μου έλειψες... Και ανυπομονώ όπως κάθε φορά, να εξαντλήσουμε και αυτή τη θεωρία.
Καλή μας αντάμωση.

Μενεξεδιά είπε...

Τον λέγανε Ορέστη και την λέγανε Δανάη...
http://meneksedia.pblogs.gr/2008/05/periergo-poy-pote-den-to-katalabes.html

kleanthis είπε...

Νοιώθω την ανάγκη να απολογηθώ, για το σχεδόν μονολεκτικό σχόλιο μου, που, ως γλωσσικό ιδίωμα, ήταν (αν και καλοπροαίρετο)όντως δυσνόητο![(έχει ο θεός)]
Εικάζω πως ίσως και να αντιπροσώπευε, την απαισιόδοξη ή και μοιρολατρική(?) θεώρηση μου, επί του θέματος.. τη συγκεκριμένη εκείνη στιγμή.
Με την ελπίδα, πως ίσως αποκαταστάθηκε..,έστω κι’αργοπορημένα, η δέουσα τάξη, εύχομαι σ’ όλους σας από καρδιάς, καλή τύχη στο μαγευτικό ταξίδι,της αναζήτησης του ονείρου.
Καλημέρα Καρπουζένια μου.