Τετάρτη, 4 Φεβρουαρίου 2009

Θυμώδης Ιός















Πόσο όγκο μπορεί να καταλαμβάνει ο θυμός μέσα σε ένα ανθρώπινο σώμα;
Πόσο πολύ μπορεί να συρρικνώνει την ψυχή και να την μαυρίζει;
Να αλλοτριώνει τα χαρακτηριστικά, να μικραίνει τα μάτια, να σουφρώνει τα χείλη;
Πόσες λέξεις μπορεί να κατασκευάζει, που δεν έχουν ξεστομιστεί άλλοτε ποτέ;

Σε όλα τα μέσα μου, σήμερα καραδοκεί ο Θυμός.
Έχει φωλιάσει ανάμεσα στα κύτταρά μου, τα πιέζει και τα συνθλίβει για να πονά όλο μου το κορμί.
Και κρυώνω όταν θυμώνω. Μουδιάζει και το κεφάλι μου και σαν να σκέφτομαι πιο νωχελικά.

Θα αρρωστήσω νομίζω απόψε...
Δεν έπρεπε να ξεσπάσεις επάνω μου.
Να, τώρα… Με κόλλησες Θυμό.

6 σχόλια:

ΨουΞ είπε...

Σμουτς!!

raslowbap είπε...

Καταλαμβάνει όσο όγκο εμείς του αφήνουμε. Κάποιες φορές είναι να τον αφήνουμε να ξεσπάει. Μόνο έτσι θα μάθουμε για να μπορέσουμε να τον πνίξουμε κάποια στιγμή οριστικά.
Την καληνύχτα μου.

Πεφτάστερο είπε...

"Δεν φταίω εγώ που μεγαλώνω, φταίει η ζωή που είναι μικρή" (αυθαίρετα δανεισμένο, αλλα μου πάει..γάντι!)
Καλό μου Καρπούζι, όντας ταλαιπωρημένος απ' τις αδιάλειπτες κι'αμφίβολου αποτελέσματος αναζητήσεις μου,...μιά στάση έκανα στο φιλόξενο Περιβόλλι σου, να ξαποστάσω λίγο! Μη νοιαστείς, θα.. ξαναπετάξω σε λίγο.., μονάχα παρακαλώ να μεταβιβάσεις τα χαιρετίσματά μου, στα υπόλοιπα φρούτα που δεν προλαβαίνω να ιδώ και.. να τους θυμήσεις πως η άνοιξη είναι κοντά.., Έρχεται! Πολλά φιλιά.

Πεφτάστερο είπε...

Η άνοιξη είναι κοντά..,έρχεται και τότε οι ψυχές ανοίγουν, φτεροκοπούν κι' απλώνουν και..χαίρονται και..παίζουν, με τ' αμέτρητα χρώματα και μαγεύονται απο τα ατέλειωτα βουϊτά και.. ξεχνούν και τότε...γίνονται ευάλωτες και πάλι, στα βέλη του φρερωτού θεού, έτοιμες ν' αγαπήσουν και ν' αγαπηθούν.., καλό μου Καρπούζι! Τα παραπάνω και τα προηγούμενα, ισχύουν και (προπάντων) για σένα. Μην αφήνεσαι ξεχασμένη σε λεπτομέρειες, χωρίς ιδιαίτερο ειδικό βάρος και σε σταθμούς ανεφοδιασμού,του.. παρελθόντος. Τρέξε κι' ανοιξε παράθυρα και πόρτες, να μπούν φρέσκα αρώματα.., τρέξε να υποδεχθείς την Άνοιξη στη ζωή σου! Με πολύ αδελφική αγάπη, ο πάντα.. ιδιόμορφος και πάντα αγνός φίλος σου "meteoros_k".

Y.Γ. Χρόνια ευτυχισμένα, για τη σημερινή ημέρα.

Karpouzi είπε...

@Ψουξ
:))))))

@raslowbap
..........Μακάρι.
Γλυκιά καληνύχτα.

@Πεφτάστερο
Καλέ μου φίλε, οι "σταθμοί ανεφοδιασμού του παρελθόντος", όπως εύστοχα τους ονομάζεις, δυστυχώς τρέφουν ακόμη τη μελαγχολία μου...
Με κούρασε η καταχνιά του φετινού χειμώνα... Περιμένω την άνοιξη... Σαν φρούτο του ήλιου... να ξυπνάω και να γουργουρίζω στις αχτίδες του.

Πεφτάστερο είπε...

Θα βάλω μέσον, μήπως και καταφέρω να βολευτώ (?) με μια θεσούλα, ανάμεσα στις τυχοδιώκτριες κι'ανυπόμονες.., για τ' ανοιξιάτικο Πάρτυ, ακτίδες του Ήλιου, γιατί.., όπως λένε (κι' αυτοί..,σίγουρα ξέρουν καλύτερα), ο σκοπός αγιάζει τα "μέσα"!
Και τούτο, θα'ναι το λίγότερο, που επιθυμώ να κάνω για σένα, αγαπητό μου Καρπούζι!