Τρίτη, 28 Απριλίου 2009

Έσω Λεξικό















Είναι κάποιες λέξεις που δεν έμαθες ποτέ να προφέρεις.
Μάνα
Βοήθεια

Και κάποιες άλλες που δεν θυμήθηκες να συντάξεις στην ίδια πρόταση.
Συγχωρώ
Εαυτός

Κάποιες λέξεις που δεν σταμάτησες ποτέ να μισείς.
Εγώ
Ορκίζομαι

Και κάποιες λέξεις που τις συνόδευες πάντα με «δεν».
Πειράζει
Ζητάω

Είναι κάποιες λέξεις που δεν κατάλαβες ποτέ τι σημαίνουν.
Ψυχή
Ονειρεύομαι

Και κάποιες άλλες που κουράστηκες πολύ να βιώνεις.
Στηρίζω
Αντοχή

Κάποιες λέξεις που δεν τόλμησες ποτέ να διδάξεις.
Αδράστεια
Έρεβος

Και κάποιες άλλες που ευχήθηκες να μην αναγκαστείς να εξηγήσεις.
Έρωτας
Χρειάζομαι

Είναι κάποιες λέξεις που δεν άκουσες ποτέ να στις λένε.
Νοιάζομαι
Εμείς

Και άλλες λέξεις που δεν σταμάτησες ποτέ να φωνάζεις.
Άνθρωπος
Μοιράζομαι

Κάποιες λέξεις που δεν συγκράτησες ποτέ πώς γράφονται.
Δις τυχία
Υλη κρήνια

Και κάποιες άλλες που δεν τόλμησες ποτέ να ξεχάσεις.
Αγάπη
Μαθαίνω

Έσω Λεξικό ελλιπές και εμφανώς καταβεβλημένο.

7 σχόλια:

Μυστικό Μονοπάτι είπε...

Σε ποιόν τολμάς να πεις αυτές τις λέξεις και ποιός σου τις λέει....? ? ? ? Είναι το κατάλληλο πρόσωπο? ? ? ? ?

Πολλά "μυστικά" φιλιά!!

Adonios είπε...

Μου έλειψαν πολλά!
Ανάμεσα σε αυτά είναι και η "φωνή" σου, ο χώρος αυτός που πάντα "άκουγα" με ενδιαφέρον!
Άφησέ με λοιπόν να δηλώσω το παρόν μου μέσα σε αυτόν!
Θα είναι μια πρώτη ένδειξη ότι συνεχίζω...

Καλή σου μέρα!

Karpouzi είπε...

@Μυστικό Μονοπάτι
Τολμάω? Είναι?
Κρατώ τα "μυστικά" φιλιά. Τα έχω ανάγκη...
Να περνάς... ;)

@Adonios
:)
Σήμερα είσαι ο λόγος που αυτή η μέρα άξιζε να τη ζήσω.
Σ' ευχαριστώ.

fetus είπε...

Η αν(έφικτή) εξιδανίκευση των λέξεων σε προδίδει με μια στόιβα άπλυτων αναγκών που όλοι μας ματώνουμε και τις διεκδικούμε.
Στη θέση σου θα έβριζα το εφικτό των νοημάτων με λέξεις που δεν αναφέρεις...
Δλδ ...χυδαίες!
Εγώ το κάνω ... εσύ;

Πεφτάστερο είπε...

Έχω την αίσθηση πως, για κάποιο λόγο το τελευταίο διάστημα, παραμέλησες το περιβόλι(μας?)με τα φρούτα, καλή Καρπουζένια μου! Να εικάσω πως, ξεχάστηκες στα παρτέρια με τις πλουμιστές τριανταφυλλιές της Καρπουζόχωρας και... να συνεχίσω τ'όνειρο, κουρνιασμένος στη δροσερή μου(τώρα πιά), κρυψώνα? ή μήπως... κάτι πιό σύνθετο? Μήπως.., να ποτίζω εγώ, για λίγο καιρό?

Χρήστος Μιχαήλ είπε...

Πολύ καλό!

Πεφτάστερο είπε...

Επιτέλους, ξανάνοιξες πανιά για τη χώρα των ευτυχισμένων. Καλή τύχη στο ταξίδι σου!